Bu əsərdə müəllif Nyu-Yorkdan Haaqaya köçən və Beynəlxalq məhkəmədə sinxron tərcüməçi kimi işləməyə başlayan bir qadının həyatından, onun düşüncələrindən bəhs edir. O, müharibə cinayətlərində ittiham olunan keçmiş dövlət başçısının məhkəmə prosesinə tərcüməçi kimi qoşulur. Günlərlə məhkəmə zalında etdiyi tərcümələrlə, zorakılıq, qətllərlə bağı etdiyi tərcümələr, keçmiş dövlət başçısının davranışları onu həm hadisələrin içinə çəkir, həm də qəribə bir məsafədə saxlayır.
Şəxsi həyatında olan boşluqlarda da doldurmağa çalışdıqları onu daim düşündürür.
Burada insanların bir birini tanımaması, başa düşməməsi, özlərini əslində necə göstərməsi, gizlətməyə çalışdıqları həqiqətlər də onları bir birinə yaxınlaşdırmaqdan uzaq tutur.
Müəllif bu əsəri 1904-cü ildə Rus-Yapon müharibəsi fonunda yazıb. Əsər müharibədə ayaqlarını itirərək evə dönən bir zabitin və əsərin 2-ci hissəsi onun ölümündən sonra qardaşının gözündə, düşüncələrində müharibənin insan ruhunda yaratdığı dağıntını, çöküntünü göstərir. Bu müharibədə təkcə döyüşən insanlar yox, həm də yaralıları əməliyyat edən həkimlər də dəlilik həddinə çatır. Zabit hər yerdə qızıl qəhqəhə eşidir. Bu ifadə qanı, vəhşiliyi və dünyanın dəli olmuş istehzalı gülüşünü simvolizə edir. Dünya dəli olanda belə gülməyə başlayır.
Kızıl KahkahaLeonid Andreyev · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 20257,7bin okunma