Yağmurlar yağardı uzun uzun.
Göğü senin saçlarında koklardım.
Garip, örneğin güneşin doğuşunu senin yüzünde izlemek gibi garip alışkanlıklarım vardı.
O zamanlar henüz çözülmemişti dünyanın bütün sırları.
Bu kadar kolay değildi yadsımak.
Sen kollarımda bir ırmak gibi akmayı benimsedin; hep öyle kalmayı.
Bense ırmakların denizlere, okyanuslara taşındığına inanırdım - hala inanırım. Bilirsin, bir tek yağmur damlasında bile boğulmaktır benim tek ayrıcalığım.
Sana hiç kullanılmamış sıfatlar yakıştırırdım; şimdi bütün sıfatların ötesinde sevdiğim sevgili.
Bedenini bir dünya olarak dolaştığım, dağları, uçurumlarıyla sarıp sarmaladığım.
Nerdesin şimdi?
Neden yoksun ki?
Uzun upuzun bir yağmur yağıyor yaşamı boyunca insanın.
Yüzeyde kalan her şeyi alıp götürmek, derindeki duyguları beslemek için.
Yağmur benim adıma yirmi dört yıl, üç ay altı saattir yağıyor ve nerde dinecek bilmiyorum artık.
Sen bu yağmurun neresindesin?
Bütün unutmaları denedim, sonsuza dek anımsayacak kadar.
Sevgilim, hep var olan yitikliğim benim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bütün vücudunu santimetrekarelere ayırıp
Birer birer öpmeliyim
Ve sonra sımsıkı sarılmalıyım sana
Böylece ölmeliyiz
Aradan yıllar geçip
Bizi buldukları zaman
Etlerimiz çürümüş olsa da
Kemiklerimiz ayrılmamalı birbirinden
Hadi gel
Nefes almak hüner değil
Seninle ölmek istiyorum
Sayfa 450
Senden önceŞiir
Senden önce elim cebimde yaşamışım hayatı
Hiç bir şeye dokunmadan, farkına varamadan
Güneş sadece teni değil ruhuda ısıtırmış farketmemişim senden önce
Yıldızları saymamışım göğe bakmamışım senden önce
Bir çift yeşil gözle dünya güzelleşebilirmiş
bilememişim senden önce
Seven insan kanatları olmadan da uçabilirmiş hiç inanmamıştım senden önce
Asıl saadet ufak bir tebessümde gizliymiş görememişim senden önce
Şimdi gidiyorsun senden sonrasını gördüğüm bu hayatın senden öncesine mahkûm bırakarak.
Geride kaldıŞiir
Havanın nasıl olacağının
Akşam karnını neyle doyuracağının
Çayına kaç şeker atacağının
Hayata kattıklarının
Ya da hayatın sana kattıklarının
Anlamı olduğu günler geride kaldı
Şimdi günlerin bak hepsi aynı
Hatta mevsimlerin ve ayların bile
Artık büyük hayallerin yok değil mi?
Kim olduğunu bilmek zaman alsada
Kendini tanıyorsun şimdi
Zordur yüzleşmek kıyametin ortasında bununla
Aslında sınırlarımız çok da uzakta değilmiş
Bakarsın bir dağın eteğinden zirvesine
Her şey gözünde büyür, sen küçülürsün
Tek sermayen takati kalmamış dizlerindir
Ve sırtında yılların yükü
İçinse yaşanmamışlıklarla doludur
Kuşatılmışsındır
Vaktin yoktur anlarsın
Belki de ilk kez
Yalnızlığı bu kadar derinden
Korkuyu bu kadar yakından
Hissedersin
Dönüp geriye bakarsın
Eski güzel günleri ararsın
Tutunmak istersin onlara
Dokunamazsın
Anılara sarılıp uyursun belki
Fakat onlarla yaşayamazsın