Afife ✦ ⋆
@Afife_Tuba
İnsanın Anlam Arayışı - Viktor E. Frankl1000Kitap
Viktor E. Frankl'ın İnsanın Anlam Arayışı kitabında yazar, 1942 yılında ailesiyle birlikte Nazi kamplarına gönderiliyor ve başta Auschwitz olmak üzere çeşitli toplama kamplarında yaşadıklarını birinci ağızdan aktarıyor. Açlık, korku, ağır çalışma koşulları ve sevdiklerini kaybetmenin acısına rağmen insanların hayata tutunma sebeplerini gözlemlemesi kitabın en etkileyici ve korkutucu yanlarından biriydi.
Kitabın ikinci bölümünde ise Frankl'ın geliştirdiği "logoterapi" yaklaşımı anlatılıyor. Bu bölümde insanın temel motivasyonunun haz ya da güç değil, hayatında bir anlam bulmak olduğu fikri üzerinde duruluyor. Sevgi, çalışma, sorumluluk ve hatta ıstıraplar karşısında takınılan tutumun bile hayata anlam katabileceğini örneklerle açıklamış.
Yazarın 1945 yılında kamplardan kurtulduktan sonra geliştirdiği bu düşünceler, kitabın sadece savaş anıları anlatan bir eser olmasının önüne geçiyor. Kitap bana, insanın elinden birçok şey alınsa bile olaylara karşı göstereceği tavrı seçme özgürlüğünün her zaman kalabileceğini anlattı.
Hüzünlü ve sarsıcı olsa da, insanın kendi yaşamına ve değerlerine farklı bir gözle bakmasını sağlayan, üzerinde düşündüren ve ara ara açıp hatırlanılması gereken bir eserdi.
Ayrıca kitabı bitirdikten sonra özgürlük kavramı üzerine düşündüm. Günlük hayatta sahip olduğumuz birçok şeyi sıradan görsek de, aslında düşüncelerimizi ifade edebilmek, sevdiklerimizle vakit geçirebilmek ve kendi seçimlerimizi yapabilmek büyük bir nimet.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ermiş- Halil Cibran1000Kitap
Ermiş sakin sakin insanın içine konuşan bir nasihat gibi geldi bana. Her bölümde aşk, evlilik, özgürlük, acı, çalışma gibi hayatın içinden konulara değinmesi, okurken düşünülmesi gereken noktalardı. Özellikle insanın zaten bildiği ama günlük hayatın içinde unuttuğu şeyleri tekrar hatırlatıyor gibi bir tarafı vardı. Dili sade ama anlamı derin; altını çizmelik çok fazla cümle barındırıyor. Kısa olmasına rağmen uzun süre insanın zihninde kalan, ara ara tekrar açılıp okunabilecek bir kitap bence.
Amok Koşucusu- Stefan Zweig1000Kitap
Amok Koşucusu okurken insanı içine çeken kitaplardan biriydi bence. Hikâye, uzak bir yerde yaşayan yalnız bir doktorun bir kadınla karşılaşmasıyla başlıyor. Kadın doktordan yardım istiyor ama konuşma şekli ve tavırları doktorda garip bir saplantıya dönüşüyor. Sonra adam resmen kendi aklının içinde kaybolmaya başlıyor. Kitap boyunca o baskıyı, pişmanlığı ve çaresizliği hissediyorsun. Özellikle doktorun yaptığı şeylerin mantıklı olmadığını bile bile onun psikolojisini anlayabiliyorsun.
Ben en çok Stefan Zweig’ın karakterlerin iç dünyasını anlatışını sevdim. Özellikle pişmanlık duygusunu çok iyi yansıtmış. Kitap kısa ama verdiği duygu çok yoğun. Bitince insanın içinde huzursuz bir his bırakıyor.
Mumlar sonuna kadar yanar - Sandor MaraiEdebiyat
Mumlar Sonuna Kadar Yanar , Sándor Márai’nin okuduğum ikinci kitabı. İlki 
İşin Aslı, Judit ve Sonrası idi. Güçlü ve sarsıcı bir eser. İnce gibi görünen ama içinde yılların biriktirdiği ağır bir duyguyu taşıyan bir roman.
Yazarın okuduğum her iki kitabında da beni etkileyen tarafı cümlelerin yüzeysel değil de derin anlam taşıması ve betimlemelerin genişliğiydi. Bazen bazı cümleleri tekrar okumak zorunda kaldığım durumlar oldu. Bu bana keyif verdi.
Kitaba geçecek olursak; aslında tek bir gecede, iki eski dostun uzun yıllar sonra yeniden bir araya gelmesiyle ilerliyor. Ama bu buluşma, sıradan bir hasret giderme değil; geçmişin hesabının sorulduğu, susulmuş her şeyin kelimelere döküldüğü bir yüzleşme.
Roman boyunca neredeyse tek bir uzun konuşma hissi var. Bu, bazı okuyucular için durağan gelebilir ama aslında kitabın gücü tam da burada. Çünkü yazar, sadakat, dostluk, ihanet, aşk ve gurur gibi kavramları öyle incelikli işliyor ki, okurken kendi hayatındaki arkadaşlıkları,dostlukları da sorgulamaya başlıyorsun.
Atmosfer çok yoğun ve biraz da melankolik. Eski bir köşk, geçmişin gölgeleri, yılların suskunluğu ve sabrı var. Generalin yani iki ana karakterden biri olan Henrik’in kırk bir yıl boyunca sükunetle beklemesi etkileyiciydi.
Hepsi birleşince kitapta neredeyse sessiz ama gergin bir hava oluşuyor.
Dili sade ama anlamı ağır. Altını çizmek isteyeceğiniz çok fazla cümle olabilir. Bu yüzden hızlı okunacak bir kitap değil; sindire sindire ilerlemek gerekiyor.
İşin Aslı, Judit ve Sonrası idi. Güçlü ve sarsıcı bir eser. İnce gibi görünen ama içinde yılların biriktirdiği ağır bir duyguyu taşıyan bir roman.
Yazarın okuduğum her iki kitabında da beni etkileyen tarafı cümlelerin yüzeysel değil de derin anlam taşıması ve betimlemelerin genişliğiydi. Bazen bazı cümleleri tekrar okumak zorunda kaldığım durumlar oldu. Bu bana keyif verdi.
Kitaba geçecek olursak; aslında tek bir gecede, iki eski dostun uzun yıllar sonra yeniden bir araya gelmesiyle ilerliyor. Ama bu buluşma, sıradan bir hasret giderme değil; geçmişin hesabının sorulduğu, susulmuş her şeyin kelimelere döküldüğü bir yüzleşme.
Roman boyunca neredeyse tek bir uzun konuşma hissi var. Bu, bazı okuyucular için durağan gelebilir ama aslında kitabın gücü tam da burada. Çünkü yazar, sadakat, dostluk, ihanet, aşk ve gurur gibi kavramları öyle incelikli işliyor ki, okurken kendi hayatındaki arkadaşlıkları,dostlukları da sorgulamaya başlıyorsun.
Atmosfer çok yoğun ve biraz da melankolik. Eski bir köşk, geçmişin gölgeleri, yılların suskunluğu ve sabrı var. Generalin yani iki ana karakterden biri olan Henrik’in kırk bir yıl boyunca sükunetle beklemesi etkileyiciydi.
Hepsi birleşince kitapta neredeyse sessiz ama gergin bir hava oluşuyor.
Dili sade ama anlamı ağır. Altını çizmek isteyeceğiniz çok fazla cümle olabilir. Bu yüzden hızlı okunacak bir kitap değil; sindire sindire ilerlemek gerekiyor.Meczup - Fatih Duman1000Kitap
Meczup yazarın okuduğum ilk kitabıydı. Yazara dair bilgim olmadan tavsiye üzerine başladım. Kendileri oldukça fazla esere sahip bir yazarmış. En meşhur kitaplarından biri 
Ene imiş.
Açıkçası kitabı bitirdiğimde aklımda kalan pek bir şey olmadı. Okurken de çoğu yerde kopuk hissettim. Dil bana oldukça düz geldi; ne bir vuruculuk ne de içime dokunan bir taraf bulabildim.
Hikâye ise fazlasıyla arabeskti. Duygular sürekli yüksek perdeden verilmeye çalışılmış ama bu durum bir süre sonra yorucu hale geldi. Hüzün hissettirmek isterken sanki abartıya kaçılmış gibiydi. Hatta önsözde yazarın bir tavsiyesi vardı. Aralara birkaç türkü eklemiş dinleyerek okumamızı öneriyordu ama bana çok komik geldi bu istek :)
Dediğim gibi her açıdan oldukça basit buldum.
Belki seveni vardır ama benim için ne edebi olarak doyurucu ne de hikâye olarak etkileyici bir kitaptı.
Ene imiş.
Açıkçası kitabı bitirdiğimde aklımda kalan pek bir şey olmadı. Okurken de çoğu yerde kopuk hissettim. Dil bana oldukça düz geldi; ne bir vuruculuk ne de içime dokunan bir taraf bulabildim.
Hikâye ise fazlasıyla arabeskti. Duygular sürekli yüksek perdeden verilmeye çalışılmış ama bu durum bir süre sonra yorucu hale geldi. Hüzün hissettirmek isterken sanki abartıya kaçılmış gibiydi. Hatta önsözde yazarın bir tavsiyesi vardı. Aralara birkaç türkü eklemiş dinleyerek okumamızı öneriyordu ama bana çok komik geldi bu istek :)
Dediğim gibi her açıdan oldukça basit buldum.
Belki seveni vardır ama benim için ne edebi olarak doyurucu ne de hikâye olarak etkileyici bir kitaptı.