Merve Avcı
@AhMer0406
Merve Avcı
, bir kitap okuduPuan vermedi·232 syf.·
5 saatte okudu
·Okunma: 19 Ocak 2026 02:00
·2026 5. kitabı
Bu kitap beni gerçekten zorladı. Konusu ilginç olsa da, anlatılan şiddet, sapkınlık ve karanlık düşünceler o kadar yoğundu ki okurken sık sık rahatsız oldum. Evet, yazar insan doğasının kötülüğünü ve sistemin bireyi nasıl şekillendirdiğini sorgulatıyor ama bunu yaparken öyle sahnelerle karşılaşıyorsunuz ki hikâyenin verdiği mesaj arka planda kalıyor.
Alex karakteri zaten başlı başına itici; yaptığı şeyleri anlamak ya da hak vermek mümkün değil. Yazar belki “insan iyiliğe zorlanmalı mı?” diye düşündürmek istemiş ama bence kitap, felsefi bir derinlikten çok mide bulandırıcı bir şiddet anlatısına dönüşmüş.
Okurken yer yer “bunu gerçekten okumaya devam etmeli miyim?” dedim. Distopya sevenler belki farklı bir bakış açısı bulabilir ama ben bu kadar yoğun bir şiddetin edebi bir değeri olduğunu düşünmüyorum. Sonuç olarak, benim için zorlayıcı ve sevemediğim bir okuma oldu.
Zülfü Livaneli, Kaplanın Sırtında romanında Sultan II. Abdülhamid’in tahttan indirildikten sonraki Selanik sürgünü dönemini merkezine alıyor. Kitap, gücün elden gidişiyle birlikte bir insanın iç hesaplaşmasını, yalnızlığını ve vicdan muhasebesini sade ama derin bir şekilde anlatıyor. Abdülhamid burada sadece bir padişah değil; geçmişiyle, pişmanlıklarıyla, korkularıyla yüzleşen bir insan olarak karşımıza çıkıyor. Livaneli, tarihî olayları anlatırken aynı zamanda o dönemin siyasi atmosferine, İttihat ve Terakki hareketine, imparatorluğun çözülüş sürecine de yer veriyor.
Roman, bir yandan iktidarın ağırlığını sırtında taşımış bir hükümdarın psikolojik portresini çizerken, diğer yandan da “insan olmanın” evrensel yanlarına dokunuyor. Yazar ne Abdülhamid’i savunuyor ne de yargılıyor; sadece anlamaya çalışıyor. Bu da eseri ideolojik tartışmalardan uzak, insani bir noktaya taşıyor.
Tarih, güç, yalnızlık ve insan ruhunun kırılganlığı üzerine düşündüren bu roman, Livaneli’nin araştırmaya dayalı üslubuyla birleşince hem öğretici hem de duygusal bir eser ortaya çıkmış. Özellikle farklı bakış açılarına açık olanların keyifle okuyacağı bir kitap.
Biz @kitapmolası ile sevdik efendim tavsiye ediyoruz.
Kitapla kalın
Cengiz Aytmatov’un Toprak Ana kitabını okurken, savaşın sadece cephede değil, geride kalan insanların içinde nasıl yaşandığını derinden hissettim. Kocasını ve üç oğlunu savaşa gönderen Tolgonay’ın hikayesi, bir annenin sabrını, direncini ve hiç bitmeyen umudunu anlattı bana. Her sayfasında kaybın sessizliği, beklemenin çaresizliği ve dayanmanın gücü vardı.
Aytmatov’un sade ama vurucu dili sayesinde Tolgonay’ın toprağa anlattıklarını adeta ben de dinledim. O toprak bazen bir ana, bazen bir sırdaş gibiydi. Savaşın acı yüzünü gösterirken, aynı zamanda insana umut etmeyi hatırlatan bir tarafı da vardı.
Kısa ama çok etkileyici bir hikâye… Okumayı bitirdikten sonra uzun süre Tolgonay’ı, o sessiz konuşmalarını ve içindeki gücü düşündüm. Herkesin bir parçasını bulacağı, insana dokunan bir kitap olduğunu söyleyebilirim.
