Merve Avcı
@AhMer0406
Şu anda okuduğu kitaplar
Agatha Christie’nin On Kişiydiler kitabı… Gerçekten bayıldım.
Daha ilk sayfalardan itibaren insanı içine çeken bir atmosfer var. Issız bir ada, birbirini tanımayan insanlar ve yavaş yavaş çözülen bir gerilim… Ama asıl mesele sadece “katil kim?” değil. Her karakterin geçmişi, vicdanı ve sakladıklarıyla yüzleşmesi bence kitabı bambaşka bir seviyeye taşıyor.
O meşhur tekerleme zaten başlı başına tüyler ürpertici:
“On Küçük Zenci yemeğe gitti,
Birinin lokması boğazına tıkandı. Kaldı dokuz.”
Ve her bölümde o sayının azalmasını izlemek… Gerçekten gerilimi iliklerine kadar hissettiriyor. Ne zaman “tamam, katil bu” desem ters köşe oldum. Sürekli şüphe içinde okuyorsun ve kimseye güvenemiyorsun.
En sevdiğim şeylerden biri de şu oldu: Okurken sadece olayları takip etmiyorsun, aynı zamanda adalet, vicdan ve suç kavramlarını da sorguluyorsun. “Kim suçlu, kim masum?” sorusu kitabın sonunda bile net bir cevap vermiyor aslında.
Kısacası: Hem sürükleyici hem zeki hem de unutulmaz bir kurgu. Elimden bırakamadım, resmen bir oturuşta bitirecek kadar içine çekti. Polisiye seven sevmeyen fark etmez, herkesin mutlaka okuması gereken bir kitap bence.
Ferit Edgü’nün Hakkari’de Bir Mevsim kitabı, benim için şaşırtıcı derecede akıcı bir okuma oldu.
Dil çok sade ama bir o kadar yoğun… Okurken sayfalar akıp gidiyor ama alt metinde sürekli bir yalnızlık, yabancılaşma ve iç hesaplaşma hissi var. Bir öğretmenin sadece bir köyde yaşadıklarını değil, aslında kendini arayışını okuyorsun.
En çok hoşuma giden şey, anlatımın doğrudan ama etkili olmasıydı. Abartı yok, süs yok ama his çok güçlü. Sanki soğuk, sessiz bir coğrafyanın ortasında sen de o yalnızlığı yaşıyorsun.
Kitapta geçen bazı cümleler gerçekten içe dokunuyor:
“Kendinden kaçma, kendinden kaçamazsın.”
“Kendimi burada bulduğumda, kendimle ilgili hiçbir şey anımsamıyordum.”
“Nasıl kendisiyle konuşur insan, nasıl dertleşir… bunu da öğrendim.”
Bu alıntılar aslında kitabın ruhunu çok güzel özetliyor. Dışarıdan çok az şey oluyor gibi görünse de içeride büyük bir yolculuk var.
Kısacası: Sessiz ama derin, sade ama etkileyici bir kitap. Akıcı bir okuma olmasına rağmen insanda uzun süre kalan bir hissi var. Özellikle içsel yolculukları anlatan kitapları sevenler için çok kıymetli bir eser.
Sabahattin Ali’nin hayatını daha yakından görmemi sağlayan bir kitap oldu. Sadece eserlerini değil, o eserlerin hangi şartlarda ortaya çıktığını da anlatıyor.
En çok hoşuma giden şey, bildiğimiz karakterlerin arka planını görmekti. Kürk Mantolu Madonna, İçimizdeki Şeytan, Kuyucaklı Yusuf… Okuduğumuz hikâyelerin aslında ne kadar gerçek duygulara dayandığını fark ediyorsun.
Kitap, dönemin siyasi atmosferine de değiniyor ama bunu sıkmadan, akışın içinde veriyor. Bu da okurken kopmamayı sağlıyor.
Genel olarak akıcı, bilgilendirici ve yer yer düşündüren bir kitaptı. Sabahattin Ali’yi biraz daha yakından tanımak isteyenler için iyi bir başlangıç olabilir.
İskender Pala’nın kalemini uzun zamandır merak ediyordum ve açıkçası iyi olacağını düşünüyordum; beklentimi fazlasıyla karşıladı. Soygun, daha ilk sayfalardan itibaren merak duygusunu diri tutan, temposunu neredeyse hiç kaybetmeyen bir roman.
Hikâye, II. Mahmud döneminde geçen bir soygun planı etrafında şekilleniyor ama aslında sadece bir hırsızlık anlatmıyor. Dönemin atmosferini, insan ilişkilerini ve o karmaşık ruh hâlini de hissettiriyor. Farklı geçmişlere sahip karakterlerin bir araya gelişi, hem hazırlık sürecini hem de sonrasında yaşananları ilgi çekici kılıyor.
Yazarın dili oldukça sade ve akıcı. Uzun betimlemelerle yormadan, doğrudan olayın içine çekiyor. Bölümler ilerledikçe merak duygusu artıyor ve her yeni sayfa bir sonrakine geçme isteği uyandırıyor. Bu da kitabı gerçekten sürükleyici yapıyor.
İskender Pala’nın en sevdiğim taraflarından biri de satır aralarında okura küçük bilgiler, ince detaylar bırakması oldu. Hem bir hikâye okuyorsun hem de fark etmeden döneme dair şeyler öğreniyorsun.
Açıkçası tek eleştirim, kitabın biraz daha uzun olmasını istemem. Hikâye o kadar akıcı ki daha fazla okumak istiyorsun. Ama buna rağmen oldukça keyifli ve tatmin edici bir okuma sunuyor.
Benim gibi ilk kez İskender Pala okuyacak olanlar için çok iyi bir başlangıç kitabı. Sürükleyici, merak uyandıran ve akıcı bir roman arayan herkese gönül rahatlığıyla tavsiye ederim.
