“Başkalarıyla görüşmezken o kadar kötü değildi hayat. Bir kıyasa gerek olmuyordu o zaman, kim kazandı, kim kaybetti, fark etmiyordu. Bir alternatifi yoktu çünkü hayatımızın. Daha iyisi yoktu. Neyse oydu hayatım. Neysek oyduk.”
Ölene kadar yaşıyoruz işte. Seçim şansımız yok. Yeni bir güne hayır demek akla hayale sığmayacak şey; bu yüzden de her sabah uyanıp evet diyoruz, sonra da sonuçlarıyla yüzleşiyoruz.