Parşömen Kağıdı
@Ahgase0922
Polisiye romanlar ve mangalar okuyan whovian türü
“When you get to hell, tell them Rozanov sent you.”
93 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
10/10
2026 6. kitabı
Bu kitabı okurken sanki kış ayında tüm yağmura rağmen bir gün güneş açmış, serin bir rüzgâr oturduğun yere gelmiş bir yandan güneş parlıyor bir yandan da kuşlar güzelce uçuşuyor ve aynı zamanda o karakterlerin yanına otururmuşsun, karakterlerin hayatını sakince izliyorsun hissiyatına kapıldım. Karakterler arasındaki ilişki sanki yıllardır birbirlerini arayan biri yapboz parçası gibi ve karakterler birbirini bulduğunda o parçaların tamamlandığını hissettim. Belki de ruh eşini bulmak o kadar da şatafatlı bir tören ya da olay ihtiyacı gerektirmiyor sakince akan bir nehir gibi insan ruh peşini bulabiliyor. Bu kitap insanın içinde gerçekten serin bir rüzgar ve mutluluk hissi uyandırıyor… çok beğendim..
Reklam
Puan vermedi·293 syf.·
2024 78. kitabı
Bu kitap ağlanmadan okunabilir mi, bilemiyorum. İnsanlığın sapkınlığını, savaşın korkunçluğunu derinden hissettiğim bu kitabı gerçekten herkes okumalı derim. Ayrıca şunu da düşündüm; belki de insanlığa verilen en büyük armağan olabilir unutmak, yoksa böylesi iğrenç bir dünya asla yaşanılabilir değil.
10/10
Beğendi
·2023 21. kitabı
İkinci dünya savaşında Sovyet ordusunda savaşmış ya da haricen direniş göstermiş her bir kadının anılarının derlenmesi şeklindeki eserin neredeyse her bir sayfasını duygulanarak ve ağlayarak okudum. Her zaman tarih kitaplarını okuruz, zafer hikayelerini dinleriz ama o kitapların ve hikayelerin hiçbiri bize savaşların her birinin bir cinayet olduğunu göstermez. Bu kitap savaşı tüm netliği gösteriyor insana ve okuyucuya bu savaşın gerçeğini tokat gibi çarpıyor. Kesinlikle 10 puanı hak eden bir eser.
8/10
2022 90. kitabı
Spoiler
Tam olarak bir inceleme olmasa dahi resmen burnumun direğini sızlatan bir kitap oldu Günden Kalanlar. Eserde İngiltere’de bulunan bir malikanede başuşak olarak çalışan Bay Stevens’ın gözünden bir yolculuk hikayesi anlatılıyor. Eserde Bay Stevens’ın vakur olmak adına hayatındaki belki de en önemli varlıktan vazgeçmesi, kendi kişiliğini arka planda bırakması ve hep yüzünde bir nezaket maskesi ile hareket etmesini görüyoruz. Bu açıdan eser benim gözümde gerçekten hüzünlü bir eser. Yolculuk sürecinde Bay Stevens’ın anılarını hatırlarken bile içindeki umudun yeşermesi, ancak sonrasında yaşadığı hayal kırıklığı ve tüm bu olanlardan sonraki anlatımları belki de Bay Stevens’ın Bayan Benn’in mektubunda geçen “yaşamımın kalanı bir boşluk gibi uzanıyor önümde” cümlesini anladığını ve bu şekilde hissettiğini gösteriyor. Nitekim tüm bu farkındalık Bay Stevens’ın sonraki patronu için neler yapacağını anlatması ile de görülüyor bence, bu nedenle belki sıradan ancak eşsiz bir eser.
8/10
2020 198. kitabı
Kuşların ve Yılanların Şarkısı Suzanne Collins’in Açlık Oyunları Serisinden sonra yazdığı bir kitabı. İlgili eserde 74.ve 75. Açlık Oyunları döneminde Capitol’ün başkanı Coriolanus Snow’un gençliğine ve 10.Açlık oyunlarına gidiyoruz. Eser başarılı ve okunması konusunda akıcı. 639 sayfa su gibi akıyor. Açlık oyunları serisini okuyanlarda nefret uyandıran Coriolanus Snow karakterinin aslında gençliğinden beri içinde yer alan duyguların, intikam hırsının, ideallerinin ve idealleri uğruna aldığı yanlış kararlarının sebeplerini görüyoruz. İlgili eserde başta sevilebilir olduğunu düşündüğüm karakterin herhangi bir dış etkiye bağlı kalmadan sadece kendi içerisinde yer alan duygu ve inanışları çerçevesinde değişimini görmek çarpıcı. İçerisinde tanıdık isim ve karakterleri de bulacağınız bu eseri okumanızı tavsiye ederim. “Kar tepeye düşer.”
Reklam