A.
@Alacahil
Okur
Mühendis
19 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Bu kitabı okuduğum ilk sefer, "buna mı Nobel vermişler" demiştim. Tamam güzel öykü ama, ee...
Şimdi, Fareler ve İnsanlar'ı ilk okuyuşumun ardından 4 sene sonra affımı istiyorum. Az bile vermişler.
Steinbeck dönemin şartlarını hissettirmeyi başarıyor, pişmanlığı, umudu/umutsuzluğu ve karar alırken ister istemez esinlediğimiz belli başlı parçaları hikayeye iyi serpiştiriyor. Bunu söylemekte fayda var çünkü ben ilk okuduğum zaman bunu anlamamıştım. Farklı öncelikleri olan, farklı farklı insanlar, yolları bir çiftlikte kesişiyor. Biz bunu hikayenin içinde, zamanla anlıyoruz tabi; bizim asıl elemanlar George, ve Lenny adında iki ırgat. Ancak öyle sıradan işçi değil,hayalleri olan ırgatlar onlar. (Devamı tatkaçıran, kısacık kitap zaten, okuyun.)Kitap ilerledilçe, Steinbeck bize hayallerin öyle pek de hayal edildiği gibi olmadığını anlatıyor. Çünkü, ilk olarak George ve Lenny nin büyük bir özrü var, bu handikap başlarına devamlı bela açıyor. İkinci olarak çiftlikte başkaları da var ve bu bizim ikilinin gerçekleşmesi zaten imkansız hayalleri başkalarının hayatlarına karışıyor. Birbirlerinden farklı insanlar, şartların şekillendirdiği insanlar. Güçlü, zayıf, üzgün, mutlu ve yalnız insanlar. Sonrasında, kimi talihsiz olaylarla ortalık karışınca bir karar vermesi gerekiyor. Eğer kaçınılmazsa karşılaşınca ne yapmalı?
John Steinbeck
John Steinbeck
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Söylentinin gücü karşısında yığınlar çaresizdir" (Dücane Cündioğlu)
Muazzam bir dille yazılmış bir toplum tasviri örneği. Yaşar Kemal yıllar öncesinin Anavarzasını, oranın toplumunu, mahalle baskısı ve patolojik hasedi büyük bir ustalıkla gözler önüne seriyor. Şimdi ben ne desem tat kaçıran olacak, bu yüzden fırsatını bulursanız hemen okuyun, okuyun ki burnunuzun direği sızlasın, okuyun ki hasud bir sosyolojinin neye yol açacağını kestirin. Zaten ipincecik, mecmua kalınlığında bir kitap bu Yılanı Öldürseler. Hemencecik okursunuz.
Sonra da beni bulun.
Her şeyin mükemmel bir şekilde keyif verici olduğu bir distopya düşünün. Herkesin halinden "doğuştan" razı olduğu ve mutluluğun artık bir tercih olmadığı bir dünya düzeni, Devlet eliyle verilen 'soma' adı verilen uyuşturucu haplar, merasim havasında geçen toplu seks partileri, baştan ayağa hedonizmin üzerinde yükselen bir medeniyet... Huxley bizi aklı ve ruhu arasında sıkışıp çıldırmaya mahkum olan Vahşi gibi ortada bırakıyor. Ve Bernard, ah Bernard...
