Alara Can
@Alara97
Öncelikle iyi seneler herkese. 2025'e veda ederken eksik kalan incelemelerini tamamlıyorum. Son Ada bir kere anlatımıyla insanı içine alan bir kitap. Hiçbir olayın olmadığı yerlerde bile o kadar güzel betimlemeler var ki her şeyinizi bırakıp bir adaya taşınmak istiyorsunuz. Yazın tatilde okusaydım eminim daha da etkilenirdim.
Bu kitapta hayatın karmaşasından, trafiğinden sıkılmış insanların adaya yerleşmesi söz konusu. Kimsenin kimseye karışmadığı, "takım elbise diye bir şeyin varlığını unutmuş", "şortla gezen" insanlar var. Ama her güzel şey kötü niyetli insanlar tarafından bozulmaya mahkumdur ne yazık ki.
Adaya eski bir devlet başkanı taşınıyor ve nedense devlet başkanı olmasının "adanın da başkanı" olması anlamına geleceğini düşünüyor. Kendine, aslında fikirlerini uygulamayacağı, göstermelik bir yönetim kurulu kuruyor ve borusunu öttürmeye başlıyor. Ve o şortla gezen insanların başkana yaranmak için ada sıcağında takım elbise giydiğini görüyorsunuz. Kıyafet bu kitapta güçlü bir gösterge.
Kendinin ve torununun adanın doğal üyeleri olan martılardan korkmasını martıların suçu olarak lanse ediyor. Bu kitabı bir kelimeyle anlatacak olsam "manipülasyon" derdim.
Aynı zamanda halk için imkansız olan şeylerin devlet başkanına ne kadar kolay sunulduğunu görünce şaşıp kalıyorsunuz. Ancak, "Bir yerde bir kötülük varsa, oradaki herkes biraz suçludur." diyordu kitap. Tabi ki bu kitaptaki olaylar da tek başına başkana yüklenemez, halk da bir o kadar suçlu. Sustuğu için.
Kitabın sonlarında bir yerde kitabın anlatıcısı, "Ta en başta o ağaçlar ilk kesildiğinde sesimizi çıkaracaktık." diyor. Ne yazık ki hayatın birçok alanında en başta sesimizi çıkarmadığımız her şey daha sonra katlanarak çoğalıyor.
Yaşar Kemal, bu kitap için, "Zülfü büyük kapıdan bu romanıyla girmiştir."
Sonrasını kestirebilirsiniz, günün birinde oynadığımız rol gerçek olur, yaşam nesneleri dondurmakta son derece beceriklidir ve davranışlar seçimlere dönüşür.
8/10
Beğendi
·2025 24. kitabı
