Alaz Vural
@Alazvural
Deneyim dediğimiz şey,yitirdiğimiz masumiyetimiz değilmi?
Ya ben? Acı çektiğim halde yaşayamıyorum. Belirsiz bir denklemde bilinmeyenim. İpin ucunu kaçırmış, sonunda kendi adını bile unutmuş bir hayaletim.Gülüyorsun…Hayır, gülmüyorsun, kızıyorsun gene. İşin gücün kızmak zaten. Bir düşündüğün var, o da akıl.Oysa ben -gene söylüyorum- yüz otuz kiloluk bir tüccar karısı olup Tanrıya mum dikebilmek için göklerdeki hayatı, bütün rütbelerimi, her şeyi, verirdim...
Dönüşüm , Franz Kafka
Ah Tanrım,” dedi içinden, “nasıl da güç bir meslek seçmişim kendime! Hemen her gün yoldayım. Bütün bunlar bürodaki asıl işler- den daha yorucu, üstelik bunlar yetmiyormuş gibi bir de yolculuğun çilesi, aktarma trenlerinin stresi, düzensiz, kötü yemekler, sürekli değişen, hiç kalıcı ve samimi olmayan insan ilişkileri. Şeytan görsün hepsinin yüzünü!
Karşımda dimdik duruyordu.
Bense kolumu savurarak vargücümle indiriyordum yüzüne tokadı.
Hazır oldaydı,ben vurdukça sarsılıyor,kendini korumak için kolunu bile kaldırmaya cesaret edemiyordu.
Bir insan böylesine çıkarılmıştı insanlıktan...
İnsan insanı dövüyordu..
Ne soysuz canavarlıktı bu!!!