Kafamın içi bomboş, yüreğim buz gibi. Belki ben insan da değilim... Ellerim, ayaklarım, kafam varmış süsü veriyorum kendime... Belki büsbütün yokum da, bana varmışım, yürüyormuşum, yiyormuşum, uyuyormuşum gibi geliyor...
Sayfa 71 - Türkiye İş Bankası, Çebutıkin·Kitabı okudu
"İnsanlar ölümlüdür. Ölümlüler yitip gider. Canlı varlıklar ölür. Canlı olma konsepti aksi olmadıkça anlamsızdır. Işığı tanımlayan karanlıktır. Yaşamı tanımlayan ölümdür."
Hayat, birbirinden ayırdıklarını, kısa bir müddet için tekrar yaklaştırır gibi olsa bile, uzun zaman yan yana bırakmıyordu. Geçen günleri bir daha geri getirmek mümkün değildi ve sadece hatıralar, iki insanı birbirine bağlayacak kadar kuvvetli değildi.