hayatınışekillendirmeyeçalışanbiri
@Alexxalizada
42 okur puanı
Ağustos 2023 tarihinde katıldı
Paranın radikal bir düzleştirici oldugunu kanıtlamak için Marx, Atinalı Timon'dan para üzerine "insanlıgın ortak fahişesi" şeklindeki konuşmayı alıntılar, bunu Sofokles'in Antigon'undan bir alıntı izler: ("Para! Para insanlıgın en bü yük lanetidir! 1 Şehirleri viran eden, insanları evinden eden, 1 En iyi niyetli ruhları ayartan ve baştan çıkaran 1 Alçaklıgın ve utancın yolunu gösteren . . . "). Anakronik modelleri ve kategorileri olan iktisatçılar Donkişot'a benzetilir, o Don kişot ki "gezici şövalyeligin toplumun bütün ekonomik biçimleriyle eşit biçimde uyumlu oldugunu sanmanın cezasını ödemiştir."
Reklam
Bu sahil Zaurçün dünyanın ən cazibədar bir guşəsi idi və heç bir tərifli təbiət mənzərəsi-sıldırım dağlar, sıx kölgəli meşələr, gur şəlalələr, köpüklü çaylar, yaşıl vadilər, dərin dərələr, sərin təpələr — heç nə, heç yer qızmar günəşin yandırıb-yaxdığı bu quru, ağacsız-bitkisiz sahilin gözəlliyinə tay ola bilməzdi...
Axı heç bir təyyarə, heç bir gəmi, heç bir nəqliyyat vasitəsi insanın özünü özündən uzaqlaşdıra bilmir, keçmişindən ayıra bilmir və "səadət axtarmaq ifadəsi" o demək deyil ki, səadəti axtarıb tapmaq üçün düzə-dünyaya düşməlisən... Xoşbəxtlik, ya bədbəxtlik insanın öz içindədir, onları yük kimi özünlə daşıyırsan belədən-belə, hara gedirsən get, lap dünyanın o başına; bu etibarlı yükdür — hara gedirsən get — nə itəcək, nə batacaq, nə azalacaq, nə artacaq...
Həmişəki kimi yenə də qəbirlərin üstündəki yazılan oxuyurdu.
Adlar və rəqəmlər. Adlar və rəqəmlər. Yəni bu rəqəmləri bura yazmaq vacibdir? Yəni adamdan elə bu iki şey qalır? Adı və bu iki tarix? Axı niyə belə? Axı əslinə qalsa bu yazı ların adamın şəxsən özünə dəxli də yoxdur. Adım özü qoy mayıb. Familini də həmçinin, təvəllüdü, ölümü də özündən asılı deyil. Olmaz ki, bura adamın şəxsən özünə dəxli olan şeylər yazsınlar, məsələn, kim idi, bu dünyada nə iş görüb, nə iş qoyub gedib, ya məsələn, tutalım, xasiyyəti necə idi? Kimə nə yaxşılığı, nə pisliyi keçib? övladı olub, yoxsa yox, öləndən sonra kimi qalıb? Yoxsa quru rəqəmlərdən nə çıxsın?
«Yaxşı, bəs beləysə, biz sadəcə bir-birimizin ola bilmərikmi? Bəs nə üçün bu təbii, insani istəyə mütləq cürbəcür don geyindirmək lazımdır - nə bilim hiss, duyğu, məhəbbət, intizar, nə bilim daha nə cür təmtəraqlı, boş-boş bekara sözlər. Nə üçün, axı nə üçün bu qədər yersiz hədər, havayı söz demək lazımdır? Nə üçün bu qədər danışmaq lazımdır? Əgər biz hər ikimiz bunu istəyiriksə, bu olmalı dısa, mütləq olacaqsa, bütün bu sözlər, nə mənim, nə də onun inanmadığı sözlər, duymadan, istəmədən kimə lazım dır? Mənə yox, ona yox. Bəs kimə? Burada bizdən başqa kim var ki? Heç kəs... Ancaq yenə də nə mənə, nə də ona lazım olan sözlər deyilməlidir, sanki burda kimsə, başqa bir görünməz var, onun xatirinə, onun başını tovlamaq üçün. Nə qəribə! Bəlkə bu da bir dəbdir, adət-ənənədir?
Reklam