Insan sabahtan akşama kadar birşey olmasını bekler ve hiçbir şey olmaz.Bekleyip durur insan. hiç bir şey olmaz. İnsan bekler, bekler, bekler. Şafakları zonklayana dek düşünür, düşünür, düşünür. Hiçbir şey olmaz insan yanlız kalır, yalnız, yalnız...
yaprak döküyor her yanım,
ırmaklar taşıyor,fırtınalar yelkenleri parçalıyor yüreğimde.
üzülme sen, üzülme!
sen üzülürken soluyorum.
güneşe selam veren dallarım,çırıl çıplak kalıyor anadan doğma.
ardından beyaz bir örtü kaplıyor her yanımı,
gözyaşların dökülürken...
DÜşünüyorum, çünkü etrafımda çok aptal insanlar var. ve bende o aptallardan olmak istemiyorum.belki düşündüklerime bir gün sende anlam verirsin.anlam verdiğin zaman ne kadar acı hissetiğimi
sorma,acının ardında vereceği mutluluğu düşün o zaman rahatlarsın..