Ceylan, otobüs Galata Köprüsü’ne kıvrılmadan indi. Ne zaman bu köprüden yürüyerek geçse, kendini Orhan Veli şiiri kahramanı gibi hissederdi. ‘’ Gökyüzünü boyarım her sabah, uyanırsınız bakarsınız ki mavi... ‘’
" ...Taşta kan vardı. Bahçede ürkütücü bir serinlik. Cinayetin tek tanığı dolunaydı. Hiç şaşırmadan , ürpermeden , korkmadan bakıyordu uzun boylu kavak ağaçlarının ölü yapraklarının arasından. Yedi kişiden en genç olanı vurmuştu kapıya. En yaşlı olanı çağırmıştı içeridekini. Yedi kişinin yedisi birden saplamıştı bıçaklarını içeriden çıkana.
Taşta kan vardı. İnsanların yüreklerinde nefret, dolunayda derin bir sükûnet...