Ali eğritaş
@AliEgritas
Öğretmen
Lisans
Gaziantep
11 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Yine devrimci-sosyalist insanların hayatlarını konu alarak hikâyeleştirip ve bu insanların yaşadığı olaylar karşısındaki takındığı tavırları ve izlenimlerini ele almış yazar. 12 Eylül dönemini tekrar eserine katmış fakat "Bir ses böler geceyi" romanı kadar sürükleyici olmadı diyebilirim. Bazı bölümler hariç kitap fena değil. Bence polisiye romanlarını yekpare biçimde ele almak lâzım, bölüm bölüm hikâyeleştirmek eseri sürükleyici olmaktan alıkoyuyor.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yeterince seven insan, âşık olduğu kişiyi öldürmez. Âşık, fedakar olmak zorundadır. Her âşık da öyle söyler zaten. Senin için ölürüm der, dünyayı kırmızı bir halı gibi ayaklarına sererim der, senin için yapmayacağım şey yoktur der. Der de der işte. Ama âşık olduğumuz insanı öldürdüğümüzde onu için degil, kendi öfkemizi yatıştırmak için elimizi kana bularız. Kendi duygularımızı tatmin etmek için. Bunun adı bencilliktir. Vahşetin daniskası. Hayır, Nevzatcığım, aşk öldürmez, eğitimsiz, bencil, ruhsal olarak gelişmemiş insan öldürür. Sorun aşkta değil, sorun nasıl seveceğini bilmeyen insanda. Bu vahşeti daha çok erkekler gerçekleştirdiği için, sorun nasıl seveceğini bilmeyen erkeklerde."
Yine en sevdiğim paragraflardan biri ile başladım bu incelememe.
Bu kitap için beklentileri pek fazla karşılamadığı yazıyor. Bu yazıları okuduktan sonra kitaba olan ilgim biraz azaldı ama okuduktan sonra kitabı beğendiğime karar verdim. Evet Ahmet Ümit'in bundan daha güzel eserleri var. Ayrıca bu kitapta olayları tahmin etmek biraz daha kolay. Ancak yine de polisiye kitap severlere gönül rahatlığıyla önerebilirim.
Yanık Bugdaylar uzun zamandır yine kitaplıgımda olan ama hep ertelediklerimdendi.Simdi ise okumanin mutlulugunu yaşıyorum çunkü bu roman gerçekten beni okurken etkileyen ve elimden hic bırakmak istemeyecegim şekilde çıktı karşıma.
Kitabımız bir köyde gecmekte.Iyisi oldugu kadar kötüsüde olan bir köy.Halkı bir şekilde yönetmeye ve tembellige sürukleyen ve hep benim sözüm gecsin diyenlerin karşısinda bu gidişata dur demek isteyen ve köyü ,köy halkını özüne döndürmeye calısan bir avuc insan.Ölümlerin kan davasi şeklinde yaşandıgi ve can korkusu olmasina ragmen kimsenin köyünü terketmedigi bu yerde genellikle kargaşayı çikaran ise köy halkının kendisidir.Çünkü husumette olan iki taraf icinde olur olmaz sözler söylenmesi ,düsman olan aileleri daha çok birbirine düşürmüstür ve halk hep güclüden yana oldu,güçsüz olan haklı olsa bile ağzını açıp tek laf edemedi.Taki Dikçe Memet okuyup ögretmen olup o köye gelinceye kadar.
Yine soluksuz okuyacagıniz bu kitabı elbette henuz okumamış olanlara tavsiye ediyorum.Kitapla ve sevgiyle kalın
Türkan
Yazar: Ayşe Kulün
Konu: Türkan Saylan’ın Hayatı
Biyografi romanları ile tanıdığımız Ayşe Kulün’in yine aynı güzellikte bir romanı ile karşı karşıyayız.Türkan Saylan’ın hayatını konu alan romanını oldukça sıcak ve bir çırpıda okunacak tarzda. Türkan Saylan’ın gençliği,yetişkinliği,özel hayatı ve mesleki hayatını okuyucuyu sıkmadan anlatıyor Ayşe Kulin. Saylan’ın dünya görüşünü hatalarını,sevinçlerini anlatıyor.
Fakat romanda birkaç eksik gördüm.Her ne kadar biyografi şeklinde de yazılsa Türkan Saylan’ın hayatını çok dar çerçevede almış Ayşe Kulin. Romanda Saylan’ın mesleki hayatı üzerinde durmuş.Ve Saylan’ın hayatını anlatırken tek taraflı olaylara yaklaşması özellikle olaylarda sürekli Saylan’ın haklı olması bana göre biraz Ayşe Kulin’in duygularını yansıttığını göstermektedir.Türkan Saylan’ın özel yaşantısında evliliklerinde karşılaştığı sorunların çok detayına değinmemesi ve Ali ile olan ilişkisinin çok yüzeysel kalması bana göre romanın eksik kısmı idi. Romanda Saylan’ın meslek hayatından ziyade dünya görüşü,özel hayatı üzerinde daha fazla durulması gerekirdi.Ama yine de roman insanı sıkmayan okudukça insanın kendisini o yıllarda yaşamış hissi veren bir tarzdaydı. Güzel keyifli şekilde Türkan Saylan’a karşı ön yargıya düşmeden okunabilecek bir kitap.
İçerisinde 18 tane öykü barındıran bir kitap, özetlemek gerekirse hepsinde işlenen bir cinayet/cinayetler var. Başkomser Nevzat ve yardımcısı Ali de cinayetleri çözmeye, katili bulmaya çalışıyor. Bence öykülerin hepsi birbirinden farklı ve hoştu ama ihbar edenlerin katil çıktığı öyküler üst üste gelmişti ve kitabın o kısmında “Hep böyle mi olacak acaba?” diye düşündüm, heyecanı azıcık kaybetmiştim ki toparladı. En sevdiğim iki öykü “Kardeşim ölüm” ve “Vampirler” oldu. Kardeşim ölüm öyküsünde katili öğrenince bir şok yaşamıştım, belki de kitabın sonlarında olsa o kadar etkilenmezdim, bilemiyorum. Vampirler öyküsünde ise cinayet olayı başlı başına bir değişikti, katili öğrenince ise “Vay anasını” dedirttiriyordu hahah. Vampirler öyküsünde beni güldüren karakterler de vardı, o yüzden her açıdan o öykü zihnimde iyi bir yer edindi. Bence uyumadan önce bir bölüm okuyup sonrasında uykuya dalınabilecek bir kitap. Öyküler birbirinden bağımsız olduğu için de araya ne kadar zaman koyarsanız koyun asla sorun olmuyor. (Ki ben bunu araya zaman koymamaya çalışmış biri olarak söylüyorum.) Kitaba öyle dalmışım ki neredeyse hiç alıntı yapamadım. Bunun sebebi ise öyküler kısa olduğu için midir bilemedim kitap çok sürükleyiciydi ve aktı gitti, bittiğini fark etmedim bile. Yapılan alıntılara bakarken “Aa evet, böyle bir şey vardı. O kadar dalmışım ki kitaba” dedim kendi kendime.
