Tapınaktır ağaçlar. Onlarla konuşmayı, onları dinlemeyi bilen hakikati öğrenir.
Öğretiler ve reçeteler vaaz etmez onlar,
münferit şeylere aldırmadan hayatın kadim yasasını söylerler.
Ağaç der ki: Bir cevher, bir kıvılcım, bir düşünce gizlidir içimde, ebedi hayatın canıyım ben.
Eşsizdir ebedi ananın bendeki bu cesur
çabası ve eseri, eşsizdir endamım, tenimdeki damarlar, eşsizdir tepemdeki yaprakların en küçük oyunu ve kabuğumdaki en ufak yara izi.
Bana özgü eşsizlikte ebediyeti şekillendirmek ve göstermektir görevim.
Ağaç der ki: Gücüm güvenden gelir. Atalarımı hiç bilmem,
her yıl benden doğan binlerce evladımı bilmem.
Tohumumun sırrını yaşarım sonuna
dek, başka tasam yoktur benim.
Tanrının içimde olmasına güvenirim. Uğraşımın kutsallığına güvenirim.
Ben bu güvenle yaşarım.