Ali söğüt
@Ali_000
Mutluluğun iyi edemediğini iyileştirecek ilaç yoktur.
65 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Nasıl'ı soran bildiklerini kullanarak hayatını kazanır. Kim'i soran tanrısını bulur ve tapar. Neden'i soran ise nedenleri bulur, bir süre savunur sonra unutur. Başka nedenler bulur, onları da savunur ve unutur. Ve böyle gider.
Uyuma Yoksa Dağlar da UyurRus Edebiyatı
Bir yemin doktorlar için bu kadar kutsal mıdır? Yani düşmanı bile olsa ona bakar mı? Böyle zorlu koşullarda, göz gözü göremeyecek derecede tipi bile olsa yine de görevini yapıp içini rahatlatmak ister mi bir insan?
Vladimir Sorokin ile tanışma kitabım. Türkçeye çevrilmiş ilk eseri ise ''Tipi''. Tanrısal bakış açısı ile yazılan bir roman. Böyle olmasını seviyorum çünkü karakterlerin duygu durumunu derinlemesine bilmek hoşuma gidiyor.
Karlı bir Rusya akşamında başlar roman. Dışardaki donmuş kar evlerin camlarının bile buz tutmasına neden olmuştur. Ama bu kadar soğuğa ve donmuş kar'a rağmen 15 verst( yaklaşık 17 kilometre) uzakta olan bir köyde Güney Amerika'dan gelen bir salgın başlamıştır. Doktor Platon İlyiç ise o köye ulaşıp yanında getirdiği iğneleri yapıp insanları iyileştirmek niyetindedir.
Yolun belli bir kısmını postacı arabası ile gelen doktor bir yerden sonra atların çok yorgun olmasından dolayı bir menzil istasyonunda beklemek zorunda kalır. Kaldığı bu süre zarfında köydeki hasta insanların durumlarının daha da kötüye gideceğini bildiği için ne yapıp edip yeni bir at bulup köye yetişmeye çabalar. Burada da imdadına Kozma Dayı diğer adı ile Perhuşa yetişir.
Doktor ve Perhuşa beraber kızak arabası ile tipiye rağmen yola çıkarlar. Yolda bir sürü zorluk ile başetmeye çalışırlar. Gerek dik yokuşlar, gerek kızağın kırılması gerekse yolda donmaları...
Ama yine de doktorun mesleğine bağlılığı, vicdanı ve bunu bir devlet işi olarak görüp üzerine düşeni yapmak istemesi ise saygı uyandırdı bende. Daha önce de defalarca salgınlarla mücadele eden Platon İlyiç yine aynı kararlılık ile bu zorluklara rağmen devam etmek ister.
Yolda mahsur kalmalarından dolayı bir değirmene sığınırlar. Perhuşa'nın daha önce geldiği ve bir daha tövbe edip gelmek istemediği bu eve dışarda
Rüzgara karşı gitmek,bütün zorlukların, saçmalıkların,abuk sabuklukların üstesinden gelerek, hiçbir şeyden, hiç kimseden korkmadan dümdüz yürümek, kendi yolunda yürümek, yazgısının yolunda direnerek,inatla yürümek… Hayatımızın anlamı bu işte!
