Ali Kurt
@Ali_73
Bixwîne, bibîne...
İşçi tulumu giymiş umut...
Xewnek me heye, dema em şîar bin wê pêk bê...
Nan ji te re nane lê ji hinan re zêre!
Ayın ışığı, güneşin aydınlığı ve insan hayatı her daim hüzünlüydü zira hiçbirisi ilelebet sürmüyor bir görünüp bir yok oluyordu.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Xwedê û wext xelet hatiye xetimkirin
naqosên dêran kerr...
minare kin...
doktrînên dekolte lixwekirî evdal...
sarincên ji baranên derengmayî, derengbarî hatibû
damezrandin, bi derbeke neşterê ya dirinde, şolî bûne
barûyên ji evînên nukleerî, di serdabên ji krîstalên rokoko
hatibûn kemilandin qîtik qîtikî bûne, ji xewnên bêxwedî
xeyîdîme, pekiyame û hatime janya, ji nalînên min re
vokalîstiyê bike
(ji qevmê pezkoviyan re xew heram e)
Puan vermedi·140 syf.·
3 günde okudu
·2019 22. kitabı
Gözleri, meydanın dört bir köşe bucağını dolaşıyor. Kalabalık yumak olmuş sanki, iç içe geçmiş. Ne çok insan var. Her çeşit, her ırktan insan. Ne yaparlar, nereye giderler? Sonuçta hepsinin ortak yanları var; hepsi de sevmenin ne olduğunu biliyor, aşkın ne olduğunu da. Bilmezler mi, çaresizlik, kanadı kırıklık nedir, yüreğe düşün köz nedir, hüzün nedir? Evet, insan olan bilir bunları. İnsan duygu ustası... Aynı şekilde nefes alır, aynı havayı solur. O vakit herkes aynılaşır. Peki neden bu insanı insandan uzaklaştıran ayrılıklar, bütün bu sınırlar?
