Ve poyraz'dan ayşegül'e son yüz yılın bir büyük iltifat geliyor;Benim seni sevmemem bu dünyaya büyük kötülük olurdu,dedi o gün bu gün dünya sevmenin en büyük ve en güzel şey olduğunu anlayarak kavradı...
"Anladık iyisin,ama neye yarıyor iyiliğin ?
Seni kimse satın alamaz,
Eve düşen yıldırımda satın alınmaz,
Anladık dediğin dedik,ama dediğin ne ?
Doğrusun,söylersin düşündüğünü,
Ama düşündüğün ne ?
Yüreklisin,kime karşı ?
Akıllısın,yararı kime ?
Gözetmezsin kendi çıkarını,
Peki gözettiğin kimin ki ?
Dostluğuna diyecek yok ya,
Dostların kimler ?