Ali Özçelik
@Alikooooooo
Şu anda okuduğu kitap
Kuşdili'ndeAlıntı
Bir sene ağır ağır, sürüklene sürüklene geçen bir asırdır,fakat bazen bir saniyede bir asırdır! O bir saniyeyi geçiren bir asrı yaşamış olur!
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Uğultulu Tepeler İncelemeee
Uğultulu Tepeler Uğultulu Tepeler beni kendine o kadar güçlü bağladı ki, kitabı bitirdiğimde ciddi bir boşluğa düştüm. Tam anlamıyla beklentimi karşılamasa da gerçekten beğendim. Ancak kitabın “dünyanın en büyük ve en trajik aşk hikâyesi” olarak pazarlanmasını oldukça yanlış buluyorum. Bana göre roman bir aşk hikâyesinden çok; kalbine gömülmüş bir sevginin, sevgisizliğin ve ilgisizliğin insanı sürüklediği ruh hâlini ve bunun doğurduğu intikam ateşini anlatıyor.
Açıkçası ilk Catherine’in daha uzun süre yaşamasını ve Heathcliff’le en azından kısa da olsa gerçek bir aşk yaşayabilmelerini isterdim. Ama ne yazık ki bu gerçekleşmedi. Yine de kitap güçlüydü; etkisi ağırdı ve insanın üzerinde uzun süre kalan bir iz bıraktı.
Filme gelecek olursak; oyuncu seçimlerini çok kötü bulmuyorum. Sadece Margot Robbie’nin Cathy’ye pek uyduğunu düşünmüyorum. Jacob Elordi ise boyu ve iri yapısıyla Heathcliff’e oldukça uygun, yalnızca ten rengi karakterle örtüşmüyor. Filmle ilgili beni asıl rahatsız eden nokta ise şu: Kitapta Cathy ve Heathcliff neredeyse hiç fiziksel yakınlık yaşamazken, filmde karakterler aşırı derecede erotikleştirilmiş. Sanki her fırsatta birbirlerine fiziksel olarak yaklaştırılmışlar; bu da romanın ruhuyla çelişiyor.
Yine de filmi gidip izleyeceğim. Filmle ilgili genel düşüncem ise şu: Ortada inanılmaz güçlü bir pazarlama stratejisi var. Önce piyasada “en büyük aşk romanı” olarak bilinen bir kitabı alıyorsun. Başrolleri son üç yılda büyük işlere imza atmış isimlere veriyorsun. Güçlü bir yapım şirketiyle anlaşıyorsun. Uyarlamayı daha erotik bir hâle getiriyorsun. Filmin müzik albümünü son yılların en etkili sanatçılarından biri olan Charli XCX’e yaptırıyorsun ve üstüne üstlük filmi Sevgililer Günü’nde vizyona sokuyorsun.
Bence bu film gişe rekorları kıracak, aşırı viral olacakDuygu ve Düşünce
Uğultulu Tepeler Uğultulu Tepeler beni kendine o kadar güçlü bağladı ki, kitabı bitirdiğimde ciddi bir boşluğa düştüm. Tam anlamıyla beklentimi karşılamasa da gerçekten beğendim. Ancak kitabın “dünyanın en büyük ve en trajik aşk hikâyesi” olarak pazarlanmasını oldukça yanlış buluyorum. Bana göre roman bir aşk hikâyesinden çok; kalbine gömülmüş bir sevginin, sevgisizliğin ve ilgisizliğin insanı sürüklediği ruh hâlini ve bunun doğurduğu intikam ateşini anlatıyor.
Açıkçası ilk Catherine’in daha uzun süre yaşamasını ve Heathcliff’le en azından kısa da olsa gerçek bir aşk yaşayabilmelerini isterdim. Ama ne yazık ki bu gerçekleşmedi. Yine de kitap güçlüydü; etkisi ağırdı ve insanın üzerinde uzun süre kalan bir iz bıraktı.
Filme gelecek olursak; oyuncu seçimlerini çok kötü bulmuyorum. Sadece Margot Robbie’nin Cathy’ye pek uyduğunu düşünmüyorum. Jacob Elordi ise boyu ve iri yapısıyla Heathcliff’e oldukça uygun, yalnızca ten rengi karakterle örtüşmüyor. Filmle ilgili beni asıl rahatsız eden nokta ise şu: Kitapta Cathy ve Heathcliff neredeyse hiç fiziksel yakınlık yaşamazken, filmde karakterler aşırı derecede erotikleştirilmiş. Sanki her fırsatta birbirlerine fiziksel olarak yaklaştırılmışlar; bu da romanın ruhuyla çelişiyor.
Yine de filmi gidip izleyeceğim. Filmle ilgili genel düşüncem ise şu: Ortada inanılmaz güçlü bir pazarlama stratejisi var. Önce piyasada “en büyük aşk romanı” olarak bilinen bir kitabı alıyorsun. Başrolleri son üç yılda büyük işlere imza atmış isimlere veriyorsun. Güçlü bir yapım şirketiyle anlaşıyorsun. Uyarlamayı daha erotik bir hâle getiriyorsun. Filmin müzik albümünü son yılların en etkili sanatçılarından biri olan Charli XCX’e yaptırıyorsun ve üstüne üstlük filmi Sevgililer Günü’nde vizyona sokuyorsun.
Bence bu film gişe rekorları kıracak, aşırı viral olacak
Efsuncu baba incelemeeeEdebiyat
Efsuncu Baba, hurafelerin ve batıl inançların insan hayatını nasıl yanlış yönlendirebildiğini sade ama etkileyici bir şekilde anlatan, ders verici bir eserdir. Yazar, akıl ve bilimin önemini vurgulayarak körü körüne inanmanın doğurabileceği sonuçları gözler önüne serer. Konusu güçlü, mesajı net ve düşündürücüdür. Okuyucuya sorgulamayı öğreten bu yönüyle hem akıcı hem de öğretici bir kitap olduğunu düşünüyorum. Benim için anlamlı ve beğenerek okuduğum bir eser oldu. 
Efsuncu Baba
Efsuncu Baba