Alonso Quijano
@AlonsoQuijano
Eritus sicut Deus, scientes bonum et malum.
(Genesis 3:5)
Şu anda okuduğu kitaplar
Zervanî gelenekli İran kozmolojisinde, "ister soyut, ister somut olsun her dünyevi olay, aşkın, görünmeyen göksel bir terime, Platoncu anlamda bir "idea"ya karşılık gelir. Her şey, her kavram çift yönüyle kendini gösterir: Biri ménők, diğeri de gétik. Görünür bir gök var: Dolayısıyla görünmeyen bir menők gök de vardır (Bundahishn, 1. bölüm). Toprağımız bir göksel toprağa karşılık gelir. Burada, getah'ta, yerine getirilen her erdemin, asıl gerçeğini temsil eden göksel bir karşılığı vardır... Yıl, taş.... kısacası gétáh'ta tezahür eden her şey, aynı zamanda menők'tur da. Yaratılış sadece ikilenmiştir. Kozmogonik açıdan menők olarak nitelendirilen kozmik evre gétiík evreden önce gelir."
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Mezopotamya inançlarına göre, Dicle'nin modeli Anunit yıldızında, Fırat'ınki de Kırlangıç yıldızında vardır. Bir Sümer metni, "sürülerin ve tahılların (ilahının)" bulunduğu "tanrıların şekillerinin ikametgahı"ndan bahseder. Aynı şekilde Altay halkları için, dağların gökte ideal bir prototipi vardır. Mısırlı yerlerin ve nome'ların isimleri göksel "tarlalara" göre verilirdi: Önce "göksel tarlalar" bilinirdi, ardından dünya coğrafyasında yerleri saptanırdı."
Doğanın ürünü de, insan zanaatının biçimlendirdiği nesne de, aşkın bir gerçekliğe katılımı ölçüsünce gerçekliklerini, kimliklerini bulabilirler. Hareket ilksel bir eylemi tekrarladığı ölçüde anlam ve gerçekliğe kavuşur.
Davranışı bilinçliyse de, bu davranışın detaylarına bakınca, "ilkel", arkaik insanın bir başkası -insan olmayan bir başkası- tarafından sergilenmiş ve yaşanmış bir davranıştan başka bir davranış bilmediğini görürüz. Yaptığı şey daha önce yapılmıştır. Hayatı, başkalarının başlattığı hareketlerin aralıksız yinelemesidir.
Arkaik insanın genel davranışı gözlemlenirse, şu olay göze çarpar: Ne dış dünyadaki nesnelerin, ne de insan faaliyetlerinin tek başlarına değeri yoktur. Bir nesne ya da bir eylem değer edinir ve bunu yaparken gerçek olur, çünkü öyle ya da böyle onları aşan bir gerçekliğe katılır.