Alper Turgay
@AlperTC
Aylak Adam
Lisans
Balıkesir - İstanbul
Ayvalık, 8 Haziran 1986
2280 okur puanıKasım 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
10/10
Beğendi
·3 günde okudu
·Okunma: 28 Ocak 2026 20:49
·2026 8. kitabı
Ben aşkı şiirlerde, romanlarda olduğu gibi bir parlak yaz gecesinin mehtabında başlayıp, sabahında biten bir rüya addedenlerden değildim. Benim için sevmek, bir başka insanın vücudundan, ruhundan bir parça hükmüne girmek, onunla beraber gülüp ağlamak, ıztırabını paylaşmak demekti.
Demin bu kadar vaka, bu kadar zamana nasıl sığdı diye hayret ediyordum, şimdi de bu kadar zaman içinde ben nasıl bu kadar değiştim diye düşünüyorum. Evet, ben şimdi büsbütün başka bir adam oldum. Bir köşede kendimi unutturmaktan, başımı dinlemekten başka bir şey istemiyorum.
Mamafih benim için şöyle bir teselli noktası da yok değil, mağlubum, fakat düşmanla yüz yüze çarpıştıktan, son kurşununu attıktan sonra yere serilen bir asker gibi mağlubum.
Suç ortağı arıyorum. Suç mahalli: Araf.
“Niyet hayır olursa akıbet de hayır olur,” derler. Araf, bu deyimi yerle bir ediyor. Çünkü Araf bize şunu söylüyor: İyi niyet, her zaman kurtarmaz; bazen yalnızca daha büyük bir felaketin yolunu açar.
Araf, beni okur olarak masum bırakmıyor. Aksine, suç ortağı yapıyor. Okuyoruz, devam ediyoruz, sayfayı çeviriyoruz. Şiddet yaşanırken dünya durmuyor; tam tersine, aydınlık bir günde akmaya devam ediyor. Dükkanlar açık, insanlar alışverişte, hayat “normal”. Oksanen bu sahneleri bağırarak değil; sakin, soğuk, neredeyse kayıtsız bir dille anlatıyor. Çünkü asıl korkunç olan şiddetin kendisi değil, bu şiddetin tam ortasında dünyanın hiçbir şey olmamış gibi dönmesi. Ve okur da bu dönüşün parçası hâline geliyor: bakarak, bilerek, durmadan.
Bu bir araf. Estonya bayrağının taşıdığı o üç renk gibi.
Siyah: ağır bir geçmiş, bastırılmış acılar, üstü örtülmeyen bir karanlık.
Mavi: umuda benzeyen ama temkinli bir özgürlük arzusu; gökyüzüne bakarken yere basmayı unutmayan bir bekleyiş.
Beyaz ise naif değil; bedeli ödenmiş, lekesiz kalmak için çok şey kaybetmiş bir gelecek inancı.
Eğer bu yıl yalnızca bir yazarın sizi suç ortağı yapmasına izin verecekseniz, o yazar 
Sofi Oksanen ; o kitap 
Araf olsun.
Peki, Araf tek bir yer mi?
Yoksa herkesin içinden geçmek zorunda kaldığı, kimseye benzemeyen bir durak mı?
Sofi Oksanen ; o kitap Araf olsun.
Peki, Araf tek bir yer mi?
Yoksa herkesin içinden geçmek zorunda kaldığı, kimseye benzemeyen bir durak mı?