"Ben, akli dengesi yerinde bir insan olduğumu sanıyorum; insanlar da sağ olsunlar, beni aklı başında birisi olarak tanıyorlar. Ama tam anlamıyla aklım başımda mı, değil mi, doğrusu emin değilim. Belki de deliyimdir. Ya da delilik düzeyinde olmasa da bir tür nevroza yakalanmış olabilirim. Her neyse, bendeniz bu dünya hayatını son derece sıkıcı buluyorum. Yaşamak denen şeyden, dayanamayacak kadar sıkılıyorum.
En başlarda benim de diğer insanlar gibi uğraştığım hobilerim vardı ve bunlar, benim o doğuştan gelen iç sıkıntımı biraz bastırıyordu; ama bu dünyada eğlence denilen her şey, biraz uğraşılıp bıkıldıktan sonra insana düş kırıklığından başka bir şey bırakmıyor."
"Tanrı'ya, onu bana bağışlaması için dua edemiyorum; ama yine de o sanki bana aitmiş gibi geliyor. Tanrı'ya, onu bana vermesi için dua edemiyorum; çünkü o bir başkasına ait."