Alyeska
@Alyeskkaa
Şu anda okuduğu kitap
Ben de kendimi tutamamış, ağlamaya başlamıştım; bu, ancak fevkalade büyük ve sahici kederlerde görülen, sessiz, hıçkırıksız ağlayışlardan biriydi. Ondan ayrılmanın bana güç geleceğini biliyordum. Fakat bunun bu kadar korkunç, bu kadar acı olacağını tasavvur edememiştim.
En büyük hazinemiz aklımızdırEdebiyat
Sevgili Bilge,
Bana bir mektup yazmış olsaydın,ben de sana cevap vermiş olsaydım.
Ya da son buluşmamızda büyük bir fırtına kopmuş olsaydı aramızda ve birçok söz yarım kalsaydı,birçok mesele çözüme bağlanmadan büyük bir öfke ve şiddet içinde ayrılmış olsaydık da yazmak,anlatmak,birbirini seven iki insan olarak konuşmak kaçınılmaz olsaydı. Sana,durup dururken yazmak zorunda kalmasaydım. Bütün meselelerden kaçtığım gibi uzaklaşmasaydım senden de.
İnsanları,eski karıma da yapmış olduğum gibi,büyük bir boşluk içinde bırakmasaydım. Kendimden de kaçıyorum gibi beylik bir ifadenin içine düşmeseydim. Bu mektubu çok karışık hisler içinde yazıyorum gibi basmakalıp sözlere başvurmak zorunda kalmasaydım. Ne olurdu, bazı sözleri hiç söylememiş olsaydım; ya da bazı sözleri hiç söylememek için kesin kararlar almamış olsaydım. Sana diyebilseydim ki, durum çok ciddi Bilge,aklını başına topla. Ben iyi değilim Bilge,seni son gördüğüm günden beri gözüme uyku girmiyor diyebilseydim. Gerçekten de o günden beri gözüme uyku girmeseydi.
Hiç olmazsa,arkamda kalan bütün köprüleri yıktım ve şimdi geri dönmek istiyorum,ya da dönüyorum cinsinden bir yenilgiye sığınabilseydim.
Kendime,söyleyecek söz bırakmadım. Kuvvetimi büyütmüştüm gözümde.
Aslına bakılırsa,bu sözleri kullanmayı ya da böyle bir mektup yazmayı bile, ne sen ne aşk ne de hiçbir şey olmadığı günlerde kendime yasaklamıştım.
Sen,aşk ve her şeyin olduğu günlerde böyle karar alınmazdı. Yaşamamış birinin ölü yargılarıydı bu kararlar.