Yeni Dünya, insanın ruhunu sarsan on iki öyküden oluşan bir eser. Her öykü içimizden birinin yaşantısını anlatıyor gibi, bu kadar iç içe geçmiş, gerçekle kurgunun ayırt edilmez birleşimi gibi.. Ne büyük bir kavrayış ve anlatım özgürlüğü.. (Asfalt Yol'da köy öğretmeni iyilik yapayım derken herkesi kendine düşman etmiş, tıpkı bir yılanın başı gibi ezilmekten kurtulamamıştı.) Aslında insan denen mahlûk ne kadar acımasız, vurdum duymaz ve bencil olabilir bunu görüyoruz. Kimsenin kimse için kılını kıpırdamaya hali yok ya da niyeti.. Sabahattin Ali, kendi memlekinin insanını en umulmadık haliyle ve gerçekliğiyle gözler önüne seriyor.( Yeni Dünya, çengi bir kadın güzel olmasa bile oyunda yetenekli olduğunu ispatlamaya çalışırken canından oluyor, arabanın sallantısıyla tahta döşemeye dökülen saçları kimseyi umursamadan kuru otların içinde kaybolup gidiyor.)