Anne Kadın
@Annekdn
Küçük Prensimin Annesiyim 🩵
“Kendi hikayemin kahramanı.”️️
“Yıldızları kovalayan bir düş avcısıyım.”️
Şu anda okuduğu kitaplar
Kendime Not:
başkalarına zarar vermekten korkan herkes sevilmeyi hak eder. Ben seni çok seviyorum mesela. Kusurların olmadığı için değil, kusurlarının senin bir parçan olduğunu anlayabildiğim için. O yüzden sen de insanları severken bunu düşün, olur mu? Biri seni kusurlarınla sevdiyse, sen de onu kusurlarıyla sev. Zaten sevgi bu demek. Kendindeki sevebilme becerisini görmek, içinde sevginin büyüdüğünü hissetmek harika bir şey. Ama eğer biri sana sen olduğun için kızıyorsa, bağırıyorsa, sana saygı duymuyorsa, oradan hemen git. Kimsenin kötü muamelesini kabul etmek zorunda değilsin. O kişiye âşık da olsan, o kişi okulunun müdürü, işinin patronu, hatta ülkenin kralı bile olsa git. Kendi kendine olmak, seni aşağı çeken bir insanla olmaktan çok daha kolay..
Reklam
Üzüntü hayatın bir parçası. Bazen çok üzülüyoruz ama sonra geçiyor. Her şey mi? Evet, er ya da geç üzüldüğün her şey geçecek. Sana söz veriyorum. Sevdiklerin seni üzdüğünde bile.. Zaten aslına bakarsan insanı bir tek sevdikleri üzebiliyor. Hiç üzülmemeye karar verirsek o zaman hiç kimseyi sevmememiz gerekir..
Bazı yetişkinler düdüklüde fasulye pişirmeyi ya da matkap kullanmayı çok iyi öğrenebildikleri halde bir çocuğa nasıl davranacaklarını hiç bilmiyorlar..
İçimde bir hüzün var. Gözlerim sık sık sebep belirtmeden doluyor, gözyaşlarımın tuzu yanağımı yakıyor. Kimseyi görmek istemiyorum, zaten kimse de beni görmek istemez bu halde. Bu yaşıma kadar derdimi insanlara anlatmaya çalışmak yönünde nafile çabalarım oldu ve gördüm ki bir insanın hislerini başka bir insanın aynı şekilde hissetmesi imkansız. İnsanı en iyi kendisi anlıyor, hatta bir tek kendisi anlıyor..
Kitap İncelemesi ✨️
Afşin Kum'un Kübra’sı, elime aldığımda beklentimin çok ötesine geçen bir okuma deneyimi sundu. Başlarda, "bir uygulama grubu ve oradan gelen gizemli bir mesaj" teması bana biraz sıradan gelebilir gibi gelse de, Kum’un kurduğu dünya ve yarattığı gerilim, sayfaları hızla çevirmemi sağladı.
Bu kitap, modern insanın dijital dünyadaki yalnızlığını, anlam arayışını ve en önemlisi, inanma ihtiyacını merkeze alıyor.
Hikaye, Gökhan’ın katıldığı Kubra adlı uygulamadan gelen ve yalnızca ona hitap eden, tam da hayatının dönüm noktalarına denk düşen mesajlarla başlıyor. Bu gizemli mesajların kaynağını sorgularken, aslında hepimizin içten içe sorduğu o büyük soruyu soruyor: "Benim bu hayattaki rolüm ne?" Gökhan'ın sıradan bir hayat sürerken, bir anda bir "kılavuz" ya da "kurtarıcı" figürüne dönüşmesi, toplumsal beklentilerin ve bireyin kendini kanıtlama arzusunun mükemmel bir yansıması.
Kitabı özel kılan şey, günümüz Türkiye'sinin sosyal ve kültürel dokusunu o kadar gerçekçi bir şekilde yansıtması ki, karakterlerin hislerine ortak olmamak imkansız. Mahalle kültürü, internet trolleri, inanç sistemi içindeki sorgulamalar... her şey yerli yerinde. Kum, bu tanıdık zemini alıyor ve üzerine sarsıcı, felsefi bir gerilim inşa ediyor.
Kübra, sadece bir gizem romanı değil; aynı zamanda teknoloji çağının peygamberlik ve mesih algısını sorgulayan bir eser. İnsanlar neden bir "ses"in peşinden gider? Dijital ortamda yayılan bir inanç, gerçek hayatta nasıl bir güce dönüşür? Kitap bu sorularla beni boğuştururken, okuyucuyu da Gökhan'ın yaşadığı ikilemlerin içine çekiyor.
Sonuç olarak; Kübra, akıcı dili, ustaca kurulmuş gerilimi ve derinlikli temalarıyla gerçekten çarpıcı bir eser. Sadece iyi vakit geçirmek için değil, aynı zaman 
Parkta Bir Ceset Var 
Afşin Kum 1 da çağımızın inanç
Parkta Bir Ceset Var Afşin Kum 1 da çağımızın inanç