birkitapbirsanat1
@Apakay_
@birkitapbirsanat1
Bazen okur,
Bazen yazar,
Bazen çizer,
Bazen susar.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Ama ben yaşadıkça sen hiç ölmeyeceksin Gülsarı. Çünkü her zaman hatırlayacağım seni."
Sayfa 214
10/10
Beğendi
·2019 1. kitabı
*Spoiler içerir*
Bazı kitaplar vardır insanın içinde en derin yerlerde tarifi mümkün olmayan bir his, çoğunlukla hüzün bırakmıştır. Benim için bu kitap Elveda Gülsarı. Tanabay'ın Gülsarı ile kurduğu bağın güzelliği ve ona veda ederken gösterdiği sevgi, yaşadığı acı...
"Sen yılkının en iyisiydin. Bir tulpar idin Gülsarı. Benim kanatlarım oldun Gülsarı! Hayatımın en güzel günleri, en mutlu dönemi, seninle beraber gidecek. Seni hiç unutmayacağım Gülsarı! Gözümün önünde sönüp gidiyorsun doğuştan tulpar Gülsarı! Bir gün öbür dünyada karşılaşırız ama artık senin toynak seslerini duyamayacağım. O dünyada senin koşacağın yol yok, nal izlerini bırakacağın toprak yok. Ot bitmez, canlı sesi çıkmaz orada. Ama ben yaşadıkça sen hiç ölmeyeceksin Gülsarı. Çünkü her zaman hatırlayacağım seni. Senin ayak seslerin kulağımda en güzel bir ezgi gibi kalacak..."
Tanabay, Gülsarı'ya "tulpar" diyordu. Gülsarı'nın kendisine kanat olduğunu söylüyordu. Çünkü "tulpar" Türk mitolojisinde yer alan kanatlı at figürüdür. Beyaz kanatları vardır ve Tanrı tarafından yiğitlere yardımcı olması için yaratılmıştır. Kanatlarıyla rüzgârdan hızlı koştuğu söylenen efsanevi atlardır. İnanışa göre kanatlarını hiç kimse göremez. Tulpar kanatlarını yalnız karanlıkta, büyük engelleri ve mesafeleri aşarken açar.
Tanabay da Gülsarı'nın kanatlarını görmüştü, onunla karanlıklar aydınlanmıştı, onunla engeller aşıp yol almıştı. Atı değil yoldaşıydı. Ah Gülsarı, kalbimde derin bir yarasın.
"Böyle mi olacaktı; insanı sonsuz derecede mutlu kılan şey, aynı zamanda üzüntüsünün kaynağı mı olmalı?"
Sayfa 49
