gamze
@ApolloReads
162 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Aşıklar Delidir ya da Yazı TuraKitap Yorumu
Biri New York'ta biri İstanbul'da olan iki aşığın hikâyesini 3 bölüm halinde okuyoruz. Kitabın neredeyse yarısına kadar süren birinci bölümü "Yazı"da Umut'un bakış açısından kendi hayatını, ailesini, bir karaktermiş gibi anlattığı Sophie'i tanıyoruz. İkinci kısım olan "Tura"da anlatıcı Sanem olarak değişiyor ve bu kez zamanı bir geri bir ileri alarak onun hayatını, geçmiş travmalarını, toksik ailesini tanıyoruz. Bu kısımda olaylar ilkine göre daha detaylı anlatılmasına rağmen çok daha akıcı ilerliyor. Umut ve Sanem'in karışık anlatımına sahip olan son bölüm ise sadece on iki sayfacık ama etkisi hiç de küçük değil...
Umut genetik bir hastalığa atılan yazı turayı kaybetmiş biri, hastalık abisini değil onu seçmiş. Sanem ise enkaz gibi geçmişe sahip bir mimar. Bu ikili, bir şekilde hayatlarının(ve başkalarının) onları sürüklediği Amerika'da bir restoranda tanışıyorlar ve aralarında isim vermeye bazen çekindikleri, bazen yetersiz buldukları için "aşk" diyemedikleri bir bağ oluşuyor. Ve onlar kaderin kendilerini beklediğini bilmelerine rağmen bu aşkı yaşamayı seçiyorlar.
“Çünkü âşıklar delidir ve deliler acı çeker.”
Kitap boyunca bu bağın hayatlarındaki etkisini, birçok ara hikaye ile karışık bir şekilde iki taraftan da dinliyoruz.
Ayfer Tunç her zamanki gibi, farklı alanlar hakkında verdiği detaylarla ne kadar iyi bir araştırmacı olduğunu göstermiş. Harika tahlilleriyle, yarattığı aile örnekleriyle, acıyı göze soka soka anlatmadan da okuyucuyu mahvetmesiyle beni kendine hayran bıraktı... Bunlar dışında söyleyeceğim her şey spoiler olurmuş gibi geliyor. 2023'e yazarın Dünya Ağrısı kitabını okuyup ağlayarak başlamıştım, bu yıl Âşıklar Delidir ya da Yazı Tura ile başladığı gibi devam ediyor...
“Aşk sende olan bir şeymiş, neymiş bilmiyorum, hiçbir şeye de benzetemiyorum.
(Bir gül bir güldür bir güldür bir gül) Günlerdir bu dizeyi, şiirin içine gömülmüş, parantez içine alınmış bu sözcükler dizisini tekrarlayıp duruyorum. Onu sevmişler, gül gibi bakmışlar, üstüne titremişler, beni de sevdiler, ama şu papatya ne güzel gibi sevdiler, bana gül gibi bakmadılar, hatta benim onlara bakmamı istediler, istiyorlar, kendimi bildim bileli istiyorlar, bitmiyor istekleri, irili ufaklı, maddi manevi.
Aşkın kendi varlığından gelen, iyileştirici bir gücü vardır ve kıyaslanacak olursa, aşkla geçen zamanın özgül ağırlığı, saatlerin gösterdiği zamanınkinden kat kat fazladır. Aşk zamanın yoğunluğunu arttırmaya muktedir olan tek kimyadır.