Ilknur salamova
@AprilandJune
Bütün duygular eşyalara sirayet eder1000Kitap
Karşı kutbunu bulamamış bir aşk dolaşırdı babamın evinde; öfke, ihanet, acı ve kin olarak. Eşyaya da sirayet ederdi bütün duygular. Abajurlar çarpar, bardaklar çatlar, duvardaki çiviler yerinden oynardı. Babamın bir yolculuğa çıkmasıyla yatışırdı evdeki her şey.
Aşk olmayan evde, giderek azalıp yok olan bir parfüm, buharlaşarak uçup giden su gibi eşyanın ruhu da yok oluyor. Maddenin anlamı kalıyor geriye. Tek başına ve aşksız yaşayan bir adamın evinde ise eşya evin efendisi kesiliyor. Musluklar bozuluyor, sandalyeler eklem yerlerinden ayrılıyor, koltuklar ihtiyarladıkça ufalanan insanlar gibi küçülüyor sanki. Eşya yalnızlıkta çok ses veriyor
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Kablumbağalar1000Kitap
Sırtında evini taşıdığını zanneden zavallı hayvanlar, aslında başından beri tabutlarının içinde olduklarının farkına varamadan yok olmuşlardı
KütüphaneKitap Alıntısı
Bir zamanlar burası bir mabetti. Tanrıların kurban edildiği bir mabet. Her raf ayrı bir tören yeri. Her kitap ayrı bir cinayet.