Armağan Ayan
@ArBi
Edebiyat aşığı bir kimya öğretmeni
Ögretmen
Yüksek lisans
Siverek
21 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
Kendinin Psikiyatristi OlmakEdebiyat
Irmak Zileli, Türk anarşist yazar Gün Zileli'nin kızı ve Doğu Perinçek yeğenidir. Annesi Feyza Hanım da sol davanın geçmiş önemli savunucularındandır. Irmak Zileli, Eşik isimli kitabı ile 2012 de Yunus Nadi Roman Ödülü, Son Bakış isimli kitabı ile de 2020 de Duygu Asena Roman Ödülü almıştır.
Şu an incelemesini yaptığım roman olan Şimdi Buradaydı isimli psikolojik gerilim tarzındaki kitabı 2025'te farklı anlatım tekniği ve bilinç akışına getirdiği yenilikçi tarz ile dikkat çekmiştir. Bu edebi kalitesinin üzerine koyduğu yükseliş dönemine geçiş kitabı olarak bence görünmelidir. Çünkü aldığı ödüllerden sonra en zor yazım tekniklerinden olan bilinç akışını gayet başarılı bir şekilde kullandığını söylemekte fayda var. Bu inceleme ile birlikte o nedenle ilk başlangıç yapılacak Irmak Zileli kitabının bu kitap olmadığını da söylemek gerekiyor.
Irmak Zileli'yi öncelikle kitabın incelemesine giriş yapmadan evvel iyi bir edebi dili olan yazar olarak bence yorumlanmalı. Şimdi Buradaydı kitabında Irmak Zileli insan ruhunun derinliklerine bizi davet ediyor ve psikolojik bir anlatı sunuyor. Burada sadece bize bir kitap anlatmıyor, aynı zamanda bu içeriğini insanın kendine, annesine, geçmişine ve bastırdığı tüm karanlık hislere tuttuğu bir aynaya dönüştürüyor.
Roman bir psikiyatrist olan Birkan'ın gözünden anlatılıyor. Anlatım dilinde bilinç akışı mevcut olduğundan geçişleri algılamak çok kolay değil, o nedenle yeni roman dünyasına girenler için kitap hiç doğru bir tercih olmayacaktır. Birkan ile danışanı Yankı arasındaki seanslar romanın omurgasını oluştururken, kurgunun aktığı anlarda okur, sadece iki insanın değil, bütün bir toplumun bastırılmış duygularının, suçlarının ve travmalarının iç dünyasına çekiliyor.
"Şimdi Buradaydı”, kötülüğün kaynağını toplumun, aile kurumunun,
Armağan Ayan
Harika bir analiz olmuş
Reklam
“Babaannem der ki;
Varı varlık eden de sensin,
yoku yokluk eden de..
Kamburu dağ, topalı bağ
sineyi sağ selamet eden de..
Senden gayri her şey, herkes bir rüya
Ayağındaki taşa, omuzundaki başa
etrafındaki telaşa
sen ne kadar anlam yüklersen
o kadar vardır
bağıra bağıra “varım” dese de güya
Sev kızım..
Gözlerinin altındaki halkaları,
umuduna sallanan baltaları da sev..
Yüzünün solan rengini
saçının kırılan telini de sev..
“Bugün ben de doğdum” diyen alnındaki çizgiyi
diline yarım yamalak mandallanan ezgiyi de sev..”
Armağan Ayan
💗💗💗
Puan vermedi·359 syf.·
2017 17. kitabı
Kitabı Beğenip Beğenmediğimden Çok Düştüğüm Yanıldıdan Bahsetmek İstiyorum. Çünkü Aynı Yanılgıyı Başkaları Yaşasın İstemem.
Od'u Tarih Romanı Diye Edinmiş Büyük Bir Hevesle Başlamıştım. Fakat Kitap -BENCE- Tarih Değil Tasavvufî Roman. Benim Niyetimde Olanlar İçin Önemle Duyurulur
Armağan Ayan
Dini degil de tasavvufi desek okumayanlar icin daha aydınlatıcı olur bence