Mesude yusufoglu

Doğuştan sahip olduğun hakkı dinlenme, çal; öfkelenme hakkın yoksa affetmen hükümsüzdür; hür hissetmiyorsan sevilen şey sen değilsin. Ortada bir "sen"olması için "sen"tarafından seçilmiş bir şeylerin,tercihlerin olmasi gerekmektedir. 'Aptal'oldugunu söyleyene 'kader'diye cevap ver ama 'ahlaksiz' olduğun söylenirse ciddiye al;var olduğun için utanma fakat gurur da duyma. Ailelik eden aileye minnet duy çünkü cinsel ilişki yaşarken ailenin istediği sen değildin,bir bebekti; kimseyi akraban olduğu için sevme; sevmek içinde nefret içinde sebepler ara; sana yapılan zulme susman da seni dilsiz şeytan yapan bir şeydir; sadece mecbur olunmayan şeyler ikramdir ve teşekkürü hak eder. Hakkını, maaşını, emeğinin karşılığını alırken teşekkür etme; yaşadığın,var olduğun,yer kapladığın için özür de dileme, teşekkür de etme; senin üzerindeki emeklerini başına kakmiş olanın kakmasi sırasında aldığı seytansi haz, ücretidir, ödenmiştir. Sen kendin olduktan sonra etrafında kalanlara bak, diğerleri firedir,teleftir; sana senin müsaden olmadan iyiliğin için de olsa yapılan her şey kötülüktür.
Sayfa 70·Kitabı okudu
Reklam
Balkondan baktığımızda gördüklerimiz çok farklı şeyler ama. Pis kokular, acılar ve kötülük görüyoruz. En önemlisi iki yüzlülük... Ölümler, intiharlar, tecavüzler ve kan... İşte insan! Cenneti varlığı ile elli yılda cehenneme çeviren, yokluğunda cehennemlerin elli yılda cennet olduğu insan. Doğada, doğaya zararlı tek şey... Kanla,terle, gözyaşı ve emekle tabiata,cemiyete ve nihayetinde de kendine düşman. Başlayan ama bitmeyen bir düşmanlık bu... Ve işte insan!
Kendi geçmişini doğru okumazsan,hayat boyu aynı geçmişi tekrarlar durursun ve bütün bunları bir kader gibi kendi çocuğuna geçirirsin.
Sayfa 179·Kitabı okudu
Kocası tarafından sevilmemek bir kadın için ne kadar acı verici.Bunu hissedip de mutlu olabilen kadın var mı acaba bu dünyada.
Sayfa 39·Kitabı okudu
İnsan, sevdiği birine duyduğu öfkeyi nefrete çevirmeye çalıştığında,altında ezilecegi bir yük alırdı sanki sırtına.
Sayfa 30·Kitabı okudu
Reklam