isimsiz
@ArthurDayne
15 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Daha 100 sayfa okudum. Türk edebiyatında böyle bir eser bulabileceğimi hiç düşünmezdim. Hayatın akışına kapılmayan, hayat trenine tutunamayan bir adamın gün içinde tüm düşündükleri, aklından geçenler yazılmış. Ama nasıl yazmak. Sanki Turgut oluyorsunuz. Sanki Nermin karınız ve nasıl sizin olduğunu anlayamadığınız çocuklarınız var. Böyle bir kitap nasıl yazılabilir ki ? Adamın kafasının içindesiniz resmen. Çok etkileyici.
Bitirince devamını yazacağım.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Mükemmel
Baştan sona kusursuz. Son 100 sayfayı bir oturuşta okudum. Her sayfada hikayede kilitler klik klik açılıyordu. Ancak bu kadar iyi yazılabilirdi. Kapak fotoğrafındaki sahne muhteşem ötesiydi.
-Spoiler-
.
.
.
Zaman yolculuğunu bu kadar net anlatabilmesi yazarın kalitesini gösteriyor. Hiçbir soru işareti kalmadı kafamda ve hikayede hiçbir mantıksızlık da yok. Cellatın ses çıkarmasından Hagridin ulumasına kadar noktası noktasına mükemmeldi.
.
.
.
-Spoiler bitti-
Diğer 4 kitaptan herhangi birisi bundan iyiyse rahatlıkla söyleyebilirim ki yazılmış en iyi fantastik serilerden biri Harry Potter serisidir. En iyisidir diyemiyorum çünkü Buz ve Ateşin Şarkısını da okudum.
Çocuk kitabı demeyin. Okuyun. Filmlerini zaten izledim demeyin. Okuyun. Filmler genelde kitapların yanında başarısız oluyor. Şu ana kadar izlediğim kitap uyarlaması filmlerden/dizilerden, kitaptan güzel olan tek film Yüzüklerin Efendisiydi.
Ateş kadehinin cildi çok güzel sırada o var beklentim çok yüksek ve bence beklediğim kadar iyi olacak.
Son olarak 9.4 gerçekten yüksek bir puan ama bence bu kitabı okuyan birisi 9 bile vermez. Gerçekten sıkı eleştiriciler olmalı...
(Okurken ilk 50 sayfada karakterleri karıştırdım biraz. İncelemenin sonunda karakterler hakkında kısaca bilgi verdim okumadan önce bakarsanız kafanız karışmaz.)
Neden bu kadar popüler olduğuna anlam veremiyorum. Normal bir aşk romanı. Günümüz şartlarında hiçbir değeri yok. Okuyana bir şey de katmaz. Kitabın geçtiği yüzyıldaki kültürü anlamaya çalışmamız da boşuna.
Birsürü böyle kitap var. (Vadideki zambak, Madam Bovary vs.)
Klasik olmasa, beklentimizi yüksek tutmadan okusak aslında beğeneceğimiz ama çok popüler olduğundan yüksek beklentilerle okuyunca sıkıcı bulduğumuz kitaplar.
Bu kitap da aslında güzel. Darcy gururu, Elizabeth de önyargıyı temsil ediyor. Yazıldığı dönemde çok beğenildiğine eminim. Ama şimdi ? Gerçekten gerek var mı günümüzde bu kitabı okumaya ? Ne katabilir ki bize ?
Kitabın ana karakteri Jane değil Elizabeth.
Miss= bekar kızlara hitap etmek için kullanılır.
Mr.= evli ya da değil fark etmez erkeklere hitap etmek için kullanılır.
Mrs.= evli kadınlara hitap etmek için kullanılır.
Bennet ailesinin kızları:
Jane: Fazlaca iyimser, oldukça güzel, evin en büyük kızı, 23 yaşında.
Elizabeth: Ana karakter 2. Büyük kız. 20 yaşında. Lizzy, Elizabeth isminin kısaltmasıdır.
Mary: Ortanca kız. Kelimenin tam anlamıyla çokbilmiş.
Lydia: Serbest, uçarı 4. veya en küçük kız tam bilmiyorum. 16 yaşında.
Kitty: Lydiayı örnek alıyor. Önemli bir karakter değil.
Hasan ali yücel klasikleri bu defa beklentiyi karşılamadı
Oyuna diyecek yok. Oyun hakkında yeterince yorum yapılmış zaten.
Ben burda çevirmeni eleştireceğim.
Kitaptaki dipnotların hepsi kitabın son kısmında. 294 tane dipnot var ve çoğu şu şekilde:
Bu kısım forelilerden çıkarılmıştır.
Anladığım kadarıyla oyunun birkaç farklı metni var ve bunlar birleştirilmiş. E peki bizene bundan ? Hani tamam bazıları hangi oyunda hangi metinlerin olup hangilerinin olmadığını bilmek isteyebilir ama ben her seferinde öyküden kopup arka sayfaya bakıp "Bu kısım anasının gözünden çıkarılmıştır" yazısını okuyup delirmek zorunda mıyım ?
Bakmadan da olmuyor ki bazı dipnotlar hikaye açısından önemli mesela bi ara sinirlenip bidaha bakmicam demiştim edgarın deli rolü yaptığını anlayamamıştım. Sonrasında hep baktım ama her bakışımda da çevirmene küfrettim.
Dipnot en arkaya konulmaz kardeşim. Kitabı okuyan adam zaten ingilizce bilmediği için okuyacak. Ne yapsın hangi metinden çıkarılıp çıkarılmadığını ?
Bu kitabı Kesinlikle hasan ali yücel klasiklerinden almayın. Sonra sinirden yırtar atarsınız kitabı demedi demeyin.
Oyuna puanım 8 ama çevirmene puanım 4
Kötüydü.
Önce çeviriden bahsedeceğim. Şöyle bir parça alalım kitaptan:
"...gözlerim salonu süsleyen gri ve yeşil kanepesindeki yastığın üzerindeki pembe çiçekleri sayıyordu."
Burda kahramanımız dalıp gidiyor ve her insanın sıklıkla yaptığı gibi konudan sapıp bir nesneye odaklanıyor.
Birinden azar işitirken, ördek gibi vaklayan birini dinlerken sık sık yaptığımız şeyi yapıyor yani. Halının desenini incelemekle aynı şey bu. Ama çevirmen ağabeyimiz ne yapmış ? Bu bilindik olguyu algılayamamamız için bir güzel süslemiş cümleyi. Biz de o bunaltıcı betimlemelere yaptığımız şeyi yapıp geçiyoruz elbette.
Ne olurdu yani "yastığın üstündeki çiçekleri sayıyordum " diye çevirseydin ? İlla süslemek zorunda değilsin. Anlaşılır olmasını sağlayabilirsin. Dilimize uyarlayabilirsin. Kitabı cümle cümle çevirmek yerine bir bütün olarak bizim kültürümüzdeki karşılıklarını arayıp daha anlaşılır kılabilirsin.
Her neyse kitaba gelelim. Hiç bölüm arası yok. Hikaye hiç duraksamıyor ve bu iyi bir şey değil. Sonuçta bir oturuşta okumayacağız bunu. Nerede duracağımı bilemedim birçok defa. Sıkıcı bir yerde durunca insan tekrar başlamak istemiyor. Bu yüzden diyalogların ortasında bıraktım ayracı çoğu zaman.
Konusuna gelince: kitap yeniyetme bir gencin evli bir kadına aşkını anlatıyor. Kadının sorunları aslında her evlilikte görülen cinsten. Çekilmez bir kocası var ve çocukları olduğu için ondan kurtulamıyor. Her 10 kadından 2 si böyle şeyleri yaşıyor zaten. Hatta daha da kötüsünü. Kitapta buna katlanması onu dünyanın en sabırlı kadını yapıyormuş gibi anlatılıyor. Anlam veremediğim bir duygusallık var karakterlerde. Bu iyi bir şey değil.
Bazı kitaplar hiç duygusallık içermez. Tamamen olay örgüsüne dayalıdır. Diyalogları mecburiyetten yazılmıştır. Bazıları da bu kitaptaki gibi anlamsız duygusallık
