Ayşe Sayım

Biz eskiden, çok eskiden, akşamları mutluyduk.
Reklam
Oturup gülüşe konuşa yemiştik. Yedigimiz lokma, içtiğimiz su çok tatlı gelmişti. Gençtik çünkü, sık sık koptuğumuz hayata kolayca bağlanabiliyorduk.
Ne yani, Naturamızın hiç mi suçu yok çöküşümüzde?
Özetle, yaşamak bir denge meselesidir. Birine aşırı bağlanmak dengesizliktir.
Ruhla bedenin birbirinden ayrılması için ille ölmek gerekmez. İnsan yaşarken de ruhu ile bedenini birbirinden ayırabilir. Ama asıl sorulması gereken soru, ruhla bedenin ölmeden birbirinden ayrılmasının mümkün olup olmadığı değil, bu ikisinin nasıl olup da tekrar birleşebildiğidir.