Kendimi vurulmuş, bıçaklanmış bir halde uzanıp yıldızları izler halde ya da siyanür gazı koklamış ve zehirlenmiş olarak defalarca hayal etmiştim; ancak ölüm her defasında hızlı geliyordu. Ama ya şimdi?.. Gerçekler bir roman sayfasındaki gibi yaşanmıyordu ne yazık ki...
İnsan beş buçuk yaşında ne düşünür ki? Maziyi düşünmez herhalde henüz. Hatırlamakla zehirlemez aklını. Olup bitmişle değil, olacak olanla ilgilenir. Hatırlamaz, hayal kurar.
Beş buçuk yaşındayım ve muhtemelen asla gerçekleşmeyecek bir hayalle oyalanıyorum. Ne saadet.