Aslıhan
@Asihan
Şu anda okuduğu kitap
Puan vermedi·260 syf.·
2023 4. kitabı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Şimdi dudaklarında hep o lakayt ve her şeyi bilen tebessüm vardı. Bir türlü anlayamadığı, bir türlü içlerine karışamadığı ve bunu zaten asla istemediği bu insanlarla arasında çelik bir duvar gibi yükselttiği bu tebessüm, onun müracaat ettiği son çareydi. Kendini bu şehrin korkunç akıntısından ancak, etrafında ördüğü bu soğuk duvarlarla kurtaracağını sanıyordu.
Yoruldum kardeşim, yorulduk. Ben dünyanın bir parçası olmaktan bu denli yorulduysam dünyanın kendisi ne haldedir kim bilir. Sanırım yaşamayı beceremiyorum. Bazen, diğerleri yaşayabiliyorsa bunu ben de becerebilirim diyorum içimden. Sonra mezarlıklar geliyor aklıma. İşte o an kafam karışıyor. Kimseyi taklit etmemek en iyisi. Ben ne yaşamayı becerebiliyorum, ne de ölmeyi. Ölümle hayat arasında kurumuş bir ırmağım.
Etrafımız o kadar çirkeflikle dolu ki, temiz kalmak için tek çare kendi dünyamıza çekilmek ve muhitle, hiç olmazsa manen,alakamızı kesmektir!
Hakikaten ne çirkin mahluklarız! Ne yüzle! Hangi cesaretle temiz kalmaktan, kendi dünyamıza çekilmekten bahsediyorum. Ben… ne suratla?..
Dünyaya hükmetmeye hazırlanıyormuş! Dünya kim? Benden başka dünya var mı? Herkesin tek dünyası vardır, o da kendisi… üst tarafıyla alakadar olmaya bile değmez… Zeki olmak, kuvvetli kafa ve bilgi sahibi olmak neye yarıyor? Bizi istediğimiz saadete götüremedikten sonra… Zekamız olmasa daha iyiydi. Otlar, hayvanlar, bulutlar ve kayalar gibi yaşamak daha saadet verici, daha yorgunluksuz, daha manalı geliyor…
