En yüce değeri zulüm olan ahlak!
Ordularıyla soluk alan haksızlık.
Ey kardeşliğin süreğen kışı.
Bir halkın onuruna yağan kar.
Size, BARIŞ deniliyor.
Artık ölülerimizin ışıksız gözlerinden değil, güneşle yunmus pencerelerden bakmak istiyoruz dünyaya
…Evimiz gökyüzüydü sizden önce.
Bahçelerimizi yeniden kurmak istiyoruz.
Göçersek biz istedigimiz için göçelim.
Öleceğimiz yeri biz seçelim.
…Sokaklarımızdan çekin soğuk gölgelerinizi.
Avlularımızda asker görmekten bıktık artık.
Bulutların sesini unutturdu uçaklarınız.
Çocuklarımızın evlerdeki boşluğu mezar taşlarından büyük.
Kadınlarımız külden yataklarda yatmaktan bembeyaz kesildi.
Ölerek değil yaşayarak çoğalmak istiyoruz.
…Ömrümüz üzerine bizden başka herkes konuşuyor.
Neşe bulaşıcıdır falan diyorlar. Yalan. Neşe kolonya gibi bir şey. Döküyorsun, o an ferahlatıyorsun. Sonra uçup gidiyor burnundan, elinden, üzerinden. Kasvet öyle değil ama, zamk gibi, bulaşıyor ve dokunan herkese yapışıyor.