Bütün anneler, en güven verici görünenler bile, son derece stresli bir gündelik yaşam sürmektedirler. Sürekli kendini yineleyen çok sayıda görev, çok az minnettarlık, akıl almaz çalışma saatleri, üzerlerinde hiçbir kontrole sahip olamadıkları bir yığın durum, on defa bölünmeksizin hiç bir iş üzerinde odaklanamamak... belirsiz bir süre boyunca günde 24 saat, yılda 365 gün çalışma. Çünkü annelik mesleğinde istifa etme şansı bile bulunmuyor!
Ne zaman çocuğumuzun bizim üzerimizde güç uygulamaya çalıştığı duygusuna kapılacak olursak, biraz durup onun gereksinimleri üzerinde akıl yürütmeye uğraşalım.
Türkiye’nin yeni bir eğitim ve kalkınma hamlesi olacaksa model aramaya gerek yok. Köy enstitülerinden fen liselerine uzanan muazzam bir mirasın üzerinde yaşıyoruz. Geçmişte yaptık, istersek yine yaparız.