Alper Canıgüz'ün "Oğullar ve Rencide Ruhlar" kitabının devamı niteliğinde. İlk kitaba göre biraz daha hüzünlü, boğazınıza bir yumru oturtan, gerçekleri tokat gibi çarpan bir kitap olmuş. İlk bu kitabı da okuyabilirsiniz tabi (eğer okumak isterseniz) ancak ben Alper Kamu'yu daha iyi tanımanız için ilk Oğullar ve Rencide Ruhlar ile başlamanızı, daha sonra bu kitabı okumanızı öneririm. Zaten iki kitap da su gibi akacaktır okurken.
Alper Canıgüz'ün kendisiyle tanışmamı sağlayan ilk kitabı. 5 yaşındaki Alper Kamu'nun (Albert Camus? :) ) "psikoanalitik" gözünden aşk, cinsellik ve bir cinayeti inceliyoruz. Daha hayatın epey başında olmasına rağmen var oluş krizlerine kapılan Alper'in maceralarını yer yer gülerek, yer yer hüzünlenerek okuyacaksınız.
Not: "Amaaan 5 yaşında çocuk böyle nasıl davranacak yaa" diyen "realist" arkadaşlar kitaptan pek zevk almayacaklardır. :)
This one time when it’s peaceful outside, and you’re seeing things move, and you don’t want to, and everyone is asleep. And all the books you’ve read have been read by other people. And all the songs you’ve loved have been heard by other people. And that girl that’s pretty to you is pretty to other people. And you know that if you looked at these facts when you were happy, you would feel great because you are describing “unity.”