Filozof Taine ne kadar da haklı. Diyor ki: İnsanlar yaratılış ve terbiye bakımından delidirler. Akıllı oldukları zamanlar çok nadirdir.
open.spotify.com/track/1xM97t56E...
Tıtus Andronicus XX. yüzyılda ilk
kez, Old Vic tiyatrosunda, Shakespeare'in tüm oyunları sahneye konurken oynanmıştı. Anlatıldığına göre, kutsal Shakespeare'lerini ilkin saygıyla izleyen seyırciler, cesetler peş peşe sahneye yığılmaya başlayınca, katıla katıla gülrnekten kendilerini alamamışlardı.
Gelgelelim l955'te, aynı metelik etmeyen tragedyayı Peter Brooke yönetince ve Laurence Olivier ile Vivian Leigh başrolleri
oynayınca, Titus Andronicus yalnız Ingiltere'de değil, turneye gittiği Fransa'da da aklın alamayacağı kadar beğenilmiştir.
Otuz yıl önce kahkahalar atan seyircilerin yerini, artık dehşete kapılıp fenalık geçirenler aldığı için, yaygın bir söylentiye göre, tiyatro kapısının önünde ambulanslar hazır bekletilmiş.
Shakespeare'in ilk tragedyası Titus Andronicus, öyle kötü bir oyundur ki, büyük bir yazarın acemilik dönemine bile yakıştırılamamış, böyle bir savı doğrulayacak hiçbir kanıt olmadığı halde,
başkası tarafından yazıldığı ileri sürülmüştür.
Shakespeare, Elizabeth'i yüceltmek için hiçbir fırsatı kaçırmaz. Nitekim oyunun sonunda Elizabeth'in dünyaya geldiği
müıdesi verilirken, bu kraliçenin Ingiltere'ye binbir nimet bağışIayacağı
ilan edilir. Kraliçe Elizabeth bu oyun yazılmadan on yıl kadar önce öldüğüne göre, onun böyle göklere çıkarılması bir
dalkavukluk sayılamaz. Elizabeth Çağı'nda yaşayanların, kraliçelerine içtenlikle duydukları sevginin ve hayranlığın bir belirtisinden başka bir şey değildir bu övgü.