Aylar önce başka bir Rita kitabı okumuş beğenmediğim için yazarı rafa kaldırmıştım ama sonra bu kitapla karşılaştım. Beni başlamaya iten neydi emin değilim fakat iyi ki de başlamışım.
Öncelikle karakterlerden bahsetmek istiyorum biraz, Emily gerçekten içine kapanık bir karakter ve öyle daha önce okuduklarınız gibi sahte bir cesareti yok. Kitabın sonuna kadar da o cesareti göremiyoruz zaten, gerek ailesinden gerek ilk eşinden bolca şiddet gören ve biraz korkak bir karakter. Yani en azından dışa vurduğu yani bu. Beni en çok etkileyen aslında öyle biri olmayışı ve yazarın bunu bu kadar güzel işleyişiydi. Sahte dialoglar görmeye alışmışız, onlardan sonra Emily'nin duyguları, duygularını belli edemeyişi, düşünceleri o kadar güzeldi ki.
Çaresizlik tarihi kurgularda okumaya en çok alışık olduğumuz duygudur ve bu kitapta çok başarılı bir şekilde verilmişti bu duygu. Asıl oğlanımız Marcus ise, daha sert bir karakter. O yüzden öyle hemen çözülen ve bir anda ağzından bal damlatmaya başlayan karakterlerden değildi. Kitabın ortalarına kadar en ufak bir duygu belirtisi göremediğimiz karakter aşık olduğunu anladığı sahnede okuyucuyu o kadar etkiliyor ki, insan cidden aşık olduğuna inanıyor. Bu kadar güzel karakterler, bu kadar güzel kurgu olunca yazarı tekrar okumaya başladım. Umarım size yardımcı olmuşumdur.
Siyah Kadife
Siyah KadifeRita Hunter · Epsilon Yayınevi · 2015362 okunma
Ne desem veya nereden başlasam pek bir fikrim yok ama size kısaca kitabı neden okumamanız gerektiğini anlatacağım sanırım. Okudum, evet ama her sayfayı çevirişimde düzelecek umuduyla okudum. Yazarı severim, özellikle de toz pembe kitaplar yazmıyor oluşunu, bize sert kötü adamlardan romantik aşıklar çıkarmıyor oluşunu severim fakat bu kitapta yazar bence kendini bile aşmıştı...400 sayfalık kitabın ilk sahnesinden itibaren, ki hikaye Rolfe'nin kıza tecavüz etme girişimiyle başlıyor, daha ne olabilir ki diyerek okudum. Dönemi anlamaya çalışırım, şiddeti tecavüzü ve daha birçok acımasızlığı maalesef ki bir kenara atamıyoruz. Bunlar yaşanmış şeyler, bir tarihi kurgu romanının da gerçekçi olması için işlenmesi gereken temalar. Aynı zamanda tarihi kurgu okumaya da bayılırım fakat o dönemde böyle şeyler olduğunu kabullensem dahi hiçbir kadının veya erkeğin öyle birine aşık olabileceğini kabullenemem. Kitapta kaldıramayacağım sahneler vardı, toz pembe romantik bir adam beklemiyordum fakat bu kadar açık yazılmış saf bir kötülük de beklemiyordum açıkçası.
Kıza yazık oldu diye düşündüm kitap bitince, hayır mutsuz bitmedi fakat mutsuz bitse ki burada mutsuz anlayışımız esas oğlan ile esas kızın bir araya gelemeyişidir, daha tatmin edici olurdu sanırım. Ceidre bunları hak etmedi diye düşündüm okurken, çaresizlik tarihi kurguların olmazsa olmazıdır fakat ben bile kıza acıma sınırlarını o kadar aştım ki sonrasında dönüp tekrar okuyabileceğim bir kitap kesinlikle olmadı.
Gönülçelen