Sibel Ayan
@Ayansibel
Bu dünyada insanların korktuğu tek şey öğrenmekti. Acıyı, susuzluğu, açlığı ve üzüntüyü öğrenmek onların uykularını kaçırıyor, bu yüzden daha rahat döşeklere, daha leziz yemeklere ve daha neşeli dostlara sığınıyorlardı. Dünyaya olan kayıtkisızlıkları bazen o kerteye varıyordu ki kendilerine altın ve gümüşten, zevk ve safadan, lezzet ve şehvetten bir alem kurup, keder ve ızdırap fikirlerinin kafalarına girmesine izin vermiyorlardı. Oysa İhsan Efendi, dünyanın şahidi olmanın gerçek bir ibadet olduğunu sık sık söylerdi. Her insan şu ya da bu şekilde dünyayı okumalıydı………..
……. Dünyaya şahit olmanın yolu maceranın kendisinden başka bir şey değildi. Yaşanılanlar, görülenler ve öğrenilenler ne kadar acı olursa olsun, macera insanoğlu için büyük bir nimetti. Çünkü dünyada ki
en büyük mutluluk bu Dünya’nın şahidi olmaktı.
Sigaraları severim bayan Taggart. İnsanın ateşi elinde tutması fikri hoşuma gider. Tehlikeli bir kuvvet olan ateş, insanoğlunun elinde evcilleştirilmiştir. İnsanın yalnız başına oturup sigarasının dumanına bakarak düşünmesini sık sık merak ederim. Böyle zamanlarda ne büyük şeyler çıkmıştır. İnsanoğlu düşünürse zihninde bir noktada ateş parlar.
Kendinden yakınabilen insan ne anlaşılmazdır.
Güneştir en çok ışık saçan; çünkü etrafındakileri yakabilecekken yakmaz ve karanlığı asla can acıtarak uyandırmaz. Her gün aydınlatır yaşamı her gün hep ben olacağım demeden izin verir onsuzluğa... Belki de ışığın sırrı, yaşamın aşkı buradadır.
Eğer bir insan mutsuz ise onu hiçbir şey ile mutlu edemezsin. Çünkü mutluluk bir karardır.
