Ayça KURT
@Ayca__aa
Biz Türküz. Tarihimize ve en yakın mazimize dayanarak Türküz der ve bundan haklı bir iftihar duyarız.
-H. Nihal Atsız
Yüksek Mimar
Yüksek lisans
TÜRKİYE
10 Mayıs 1999
1538 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
"Ben fahişe değilim. Ama çocukluğumdan beri babam, amcam, kocam, hepsi bana bir fahişe olarak büyümeyi öğrettiler."
Çocuklukta büyüdüğümüz aile, gördüğümüz sevgi tipi ileri hayatımızda insanlarla ilişkimizi şekillendiriyor. Firdevs, kadınların köle gibi görüldüğü bir toplumda önce sözde sevgiyi amcasının tacizleri ile tanıyan küçük bir kız aslında. Sonra kimsesizlik ile oradan oraya o adamdan bu adama savrulan sahip çıkılmayan, değer verilmeyen bir kadın.
Her zorlukta kendini sokakta buluyor Firdevs. Şiddetten yüzünden kanlar akarken kimsenin onu görmediği bir toplumun yürüdüğü bir sokakta. Evi olmamanın verdiği en büyük yük... Zor durumda kendini sokağa atabiliyorsun sadece. Çalacak bir kapın, gidecek bir kimsenin olmaması. Bir kadın olarak toplumda bu kadar hor görülmenin ne demek olduğunu gösteriyor bizlere.
Sayfa 93, toplumun ahlak anlayışını -olmayan ahlakı- gözler önüne seriyor. "Beni hapse atmakla önemli bir adamın yatağına götürmek arasında fark yoktur. Her ikisinde de polis kutsal bir görevi yerine getirmiş olacaktı."
"Erkeklerin, kadınları bedenlerini satmaya zorladıklarını, en az para ödenen bedenin de eşlerinin bedeni olduğunu biliyordum." Ne kadar ağır bir cümle. Allahın emaneti sayılacak eşe verilen değerin ne kadar alçak olduğunu gösteren bir cümle. Kitaptan sonra evliliğe, ilişkilere ve bir kadın olarak erkeklere bakış açınız değişiyor.
Firdevs sonunda bir adamı öldürdüğünde bir gerçek ile sarsıldı. Kendisinin de bir erkeğe el kaldırabileceği hatta öldürebileceği gerçeği ile... Hor görülmeye, erkeğin egemen olmasına o kadar alışmış ki böyle bir şeyin mümkün olabileceğini fark etmek sarsıcı bir gerçek oldu.
Bir kadın olarak çizdiği yolda tüm doğru ve yanlışları ile hayatta bende varım demeyi başardın Firdevs.
Bir kadın olarak teşekkür ederim...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Okurken kendi hayatınızı sorgulayacağınız bir kitap. Kitapta dediği gibi düğme iliklerinizi arayacaksınız. Belki de sonra sizde aslında sadece yapmanız gereken şeyin üstünüzü değiştirmek olduğunu anlayacaksınız.
Hayatta her zaman ait hissettiğimiz, mutlu olduğumuz yeri bulmamız dileğiyle.
Bilgilendirici ve bir noktada herkesin okuması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum fakat içersinde ki gerçekler cidden çok sarsıcı ve ben biran önce kitap bitsin istedim. Konusu ve içerik acısından ağır bir araştırma kitabı olmuş. Midem bulanarak, insanlardan özellikle erkeklerden iğrenerek okudum.
Yine de ensest dünyanın ciddi bir sorunu. Görmezden ve duymazdan gelinmemeli. Veçocuklarımızı dinleyip onlara sahip çıkmalıyız.
"Sizin istediğiniz biçimde bitmemesi, iyi bitmedi anlamına gelmez. " (syf; 246)
Kitabı bitiren de açıklayanda bu alıntı bence. Hayatta bir şeyler bitiyor ama bazen bizim istediğimiz gibi değil. Fakat her bitiş biz kötü görsek de kendi içinde tonlarca güzellik barındırıyor.
Kitapta bir kaybın ardından konuşulmayan acılarla evliliği biten ama hâlâ birbirini çok seven bir çifti okuyoruz. Sevgi bazen her şeyi aşamıyor bunu görüyoruz. Çünkü bazı acılar derindir ve yıpratır.
Bu tarz kitapları okuyunca hep hayatın ne olursa olsun devam ettiğini daha iyi hissediyorum. Kitapta da dediği gibi aslında; " İnsan mutsuzluğun en yoğun olduğu zamanlarda hayatındaki olumlu şeylerin farkına daha iyi varıyor. Mutluluğun farkına, mutluyken varılmıyor." Ne kadar da doğru. Mutluluğun kıymetini bilmek için bazen mutsuzluğu tatmak lazım.
Yine de derin mutsuzluklarla sınanmamanız dileğiyle sevgili okurlar.
Mutluluğun Parfümü Yağmur Altında Daha Güzel KokarVirginie Grimaldi · Yan Pasaj Yayınevi · 2020350 okunma
"Ev duvarları ve tavanlarını üzerimize kapattı, üzerimize atıldı.." (alıntı)
Kitabı anlatmaya nasıl ve nereden başlamalıyım bilmiyorum. Biraz karmaşık ve ben ne okuyorum dedirten, içinde gerilimi ve merakı taşıyan farklı bir kitaptı.
Toplumun farklı olanları nasıl ötekileştirdiğini, kadınların erkeklerin baskısı altında nasıl yaşamaya devam ettiklerini okuyoruz. İlginç bir ev ve içinde yaşayan evden daha ilginç insanlar. Evin içinde sürekli gezinen ruhlar, ibadet edilen farklı tanrılar, yapılan büyüler ve duvarın arkasına gizlenen dehşet!
Lanet bulaşıcı mıdır? Yoksa lanetimizi yaptıklarımız ile biz mi oluştururuz?
Bir kadın ve torunun ağzından evde yaşamış olan dört kadın neslinin hikayesini anlatan ve ortada kayıp olan bir çocuğu konu alan sarsıcı, biraz acımasız, dehşete düşürücü bir kitaptı. Kitabın sonu ve yazarın teşekkür notu ise daha dehşet verici.
Acaba yazarında teşekkür notunda yazdığı gibi o evde, o kadınlarla yaşanan tüm olaylar gerçek mi?
