Ya hafız, ya kebikeç...
Çocuklarımızın kara gözlerinin, ela gözlerinin, yeşil gözlerinin aşkına, şu lanet dünyanın yükünü erkenden taşımaya başlayan çelimsiz omuzlarının üzerindeki güzel başlarının aşkına, pencere pervazlarına çarpıp ölen serçelerin kanadından daha hafif olduğunu iyi bildiğim yüreklerinin aşkına,
Ya hafız, ya kebikeç...
Koru bizi düşmanlıktan, nefret ve zulümden... Sırasız ölümlerden... Koru ülkemi.
o kızı anlat.. kürek kürek hınçla karılmış toprak.. kızı diri diri gömen baba oğul ve onları pencereden seyreden anne.. bantlamışlar mıydı ağzını kızın.. komşular yok muydu çevrede.. çığlık atamıyor muydu.. sesini işiten hiç kimse olmadı mı.. ya ana ?
Orhan Pamuk ile tanışma kitabım oldu, Yeni Hayat .. Lisede Masumiyet Müzesi’ni yarım bırakıp Orhan Pamuk kitaplarına karşı önyargılı davranmaya başlamıştım bu zamana kadar. Önyargımı kırmam geç olduysa da çoğu insan için de okunması zor bir yazar olan Orhan Pamuk’u severek okumanın tam zamanındayımdır belki de..
Kitabın giriş cümlesinde söylendiği gibi “Bir gün bir kitap okudum ve bütün hayatım değişti.” -en azından yazara karşı tavrım değişti- .
Kitap içinde insanların hayatlarını etkileyen bir kitaptan bahsediliyor olması, yeni hayat arayışı, aşk, yolculuklar, çocukluk anıları gibi birçok ayrıntı da kitabı hareketlendiriyor ve insanı kitaba bağlıyor.
Başlamak için güzel bir kitaptı kesinlikle..
Yeni HayatOrhan Pamuk · Yapı Kredi Yayınları · 201910,4bin okunma