Olmam gereken yerden çok uzaktayım,
Belki de yoruldum, bilmiyorum.
Öyle karışık,
Öyle yabancıyım ki,
Bu aralar kendime bile gelemiyorum...
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bir işle meşgulken veya biriyle herhangi bir şey konuşurken aklım hep başka yerdeydi,hep farklı şeyler düşünüyor ve bu yüzden de kendimi ayıplıyordum. Parçalanan,çürüyen bir kütleydim sadece. Oldum olası ben buydum hep , uyumsuz unsurların bir karışımı.
Yaralar vardır hayatımızda, yalnız kaldığımızda zihnimizi yavaş yavaş, içten içe bir kanser gibi kemiren yaralar.
Bilim ile din rakip değildir. Onlar aynı hikâyeyi anlatmaya çalışan farklı dillerdir.Bu dünyada ikisine de yer var.
Benim ne alışverişim olabilirdi Ümitle? Dediğim gibi, bu yarım bir düşünceydi - insanın hiçbir zaman tamamlanmayacak daha böyle ne düşünceleri olur! Bir sevinç, bir ümit düşüncesiydi, anlamıştım; ama daha doğarken yok olmuştu. Onu tamamlamak, elimden kaçırmamak için boşuna savaştım."
