Ayşe E.
@Aylayse
92 okur puanı
Ekim 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
“ Kokunun nereden geldiğini anlamak için kapıyı patlatıp beni yanında yatarken bulduklarında tırnak imdat, ne dehşet ünlem tırnak diye bağırmaya başladılar ama daha önce bağırmaya akıl edememişlerdi, yaşamanın kokusu yoktur çünkü. 
Kitabın son sayfasındaki bu cümle içinize öyle bir oturuyor ki..
Momo ve Madam Rosa, insanların din dil ırk gibi kimliklerinden sıyrılıp onca ‘yoksulluk ve acı’ ya rağmen birbirine nasıl da sımsıkı tutunabileceğini gösteriyor.
Etkisinden uzun bir süre çıkamayacağım bir kitap oldu.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kitap alışılmışın dışında daha önce okumadığım tarzda bir kitaptı. Ayrıca yazarın okuduğum ilk kitabıydı. Ama kitap bitmesin istedim bir yandan da okumaktan kendimi alıkoyamadım.
Bir kaybın bir kalbi ne kadar yorabileceğini çok derinden hissettiren bir kitap oldu.
Okurken her yerde aynı evin içinde aynı arabada onlarla birlikte gibiydim ve gittikten sonra da bu yokluğu aynı oranda hissettim.
Yazarın bir sonraki kitabı olan “Nereye Gidiyoruz Baba ? “ yı okumak için sabırsızlanıyorum.
Ahmet Ümit’in önce kırlangıç çığlığı kitabını okumuştum. İyi ki öyle yapmışım, bu kitap ile başlasaydım Ahmet Ümit okumayı kesinlikle bırakırdım.
Kitap boyunca derin derin uzun uzun karakter tanıtmaları yapılıyor, diyorsunuz ki bu galiba ciddi bir yere bağlanacak bu gereksiz detaylar elbet lazım olacak kaçırmayayım. Ama yok yani okurken sıkıldığım, mantığıma oturtamadığım bir kitap oldu. Polis olmadan soruşturma yürüten 3 arkadaştan birinin katil çıkması ama bunun sonundaki o yüzleşmenin yavanlığı , sıradanlığı…
Kitap bana asla geçmedi ne okurken ne sonunda! Tek söyleyebileceğim oldukça zorlama bir kitap olmuş , zaman kaybı malesef…
Tavandan sarkan kuş sürüsüne baktı. Sadako, turnaları izlerken kuşlar , pencereden içeri doğru esen sonbahar meltemiyle hışırdayıp sallandı. Sanki canlanmışlar ve açık pencereden dışarıya doğru süzülmeye başlamışlardı. Ne kadar da güzel ve hürdüler! Sadako, derin bir nefes aldı ve gözlerini kapadı.
Artık son uykusuna dalmıştı.
Bir solukta ve gözyaşları içerisinde bitirdiğim derinden etkileyen bir kitap oldu. Çocuk romanı diye geçiyormuş fakat etkisinin ağır olduğunu
düşünüyorum, en azından benim için..
Tüm yaşamına anlam verecek olan o muharebe gelip kapıya dayanmıştı.
Gerçekten de en büyük düşman Giovanni Drogo' ya doğ-ru ilerliyordu. Bu kendisine benzeyen, onun gibi çöllerin ve sancıların acısını taşıyan, yaralanabilen bir etten yapılmış, yüzüne bakilabilecek bir insan değil, çok güçlü ve kötü bir düşmandı; artık surların tepesinde, top sesleri ve coşku veren çığlıklar arasında, lacivert bir bahar göğü altında dövüşmek söz konusu değildi , çevrenizde gördüğünüzde cesaretinizi artıracak dostlarınız, barutun kekre kokusu, ateş ve zafer vaatleri yoktu. Her şey bilinmeyen bir han odasında, mum ışığında, tam bir yalnızlık içinde olup bitecekti. Artık güneşli bir sabah, genç kadınların gülüşleri arasında, boynunda çiçeklerle her şeye yeniden başlamak için çarpışılmıyordu. Bakan, alkışlayan kimse yoktu.
Ah, bu bir zamanlar arzuladığından çok daha zor bir muharebeydi.
Tutkularının esiri olduğunda avucundan kayıp giden ve geriye senden bir şey bırakmayan zaman..
Etkisinden uzun bir süre çıkamayacağım bir kitap oldu.
