Hayat herhalde bir katakulli değildi. Ama neydi? Bu hayatın bir manası olmak icap ederdi. İnsan dünyaya sadece yemek, içmek, koynuna birini alıp yatmak için gelmiş olmazdı ! Daha büyük ve insanca bir sebep lazımdı. Lakin tembelliğe alışmış olan kafası bunu bulamıyor, bulmak için uğraşmaya üşeniyor, yanlış ve bayağı olduğunu sezdiği şeyleri de kabul edemediği için selameti firarda buluyordu...
Bir takım akademik kaygılar, stresle gelen ben ne olcam harbiden, ne olmak istiyorum ? Gibi sorularla kendini, yaşamı, hayatı sorgulama perileri...
Büyük resme bakma ve kaybolmak.
Detaylara odaklanıp var olmak.
Biraz da zırvalamak belki de anlamak.
Vazgeçmek ne istemek ne de istememektir, çünkü istememek de aslında bir istektir! İnsan vazgeçtiği an, huzuru bulur. Elde var üç! Neymiş? İradene tabi olmayan isteklerden vazgeçmelisin!
Sayfa 158
Korkma!
Ah, bir gerçeği öğrenmekten değil,
Bir yalanı yaşamaktan kork!
Dipteki hakikate ulaşamamktan kork!
Sayfa 221