aynur ay
@AynurAy_
“Etrafınıza şöyle bir göz gezdiriniz! Gerçek hayat denilen şeyin ne olduğunu, nerede olduğunu bilmiyoruz bile! Kitaplarımızı, hayallerimizi elimizden alsalar, öylece ortada kalakalacağız.”
Puan vermedi·520 syf.··
2023 4. kitabı
·24 günde okudu
·Okunma: 05 Nisan 2023 21:22
·!!Spoiler
Son zamanlarda yaşadığın umursamazlığı, boşvermişliği çok iyi tanıyorken; yaşama hevesi nasıl kaybedilir bire bir yaşamışken seninle tanıştım Martin. Seninle birlikte o odada oturuyor ve hayallerine kavuşacağına çok emindim. Öyle de oldu.
İstediğin bir şeyi aldın ama her şeyini kaybettin.
Kitabı okurken o kadar içselleştirdim ki. Ruth yeniden çıkıp geldiğinde öfkelendim ve bir süreliğine okumayı bıraktım.
Martin bana "aşk" ın ne olduğunu öğretti. Aşk, bir amaç uğruna verilen emeklerin, yapılan fedakarlıkların bütünüdür. Martinin hikayesinde de Ruth, başarıya giden yolda bir araçtı.
Martin Eden hayal ettiklerine, istediklerine o kadar bağlıydı ki uğruna her şeyini harcadı. En çok da kendini.
Hikayenin sonu beni şaşırtmadı. Sadece üzdü. Aslında beklediğim bir sondu ve okurken bir de zihnimde o anları yaşayınca gerçekten çok üzüldüm. Ruth ile olsaydı da mutlu sonla bitmeyecekti ama Martini bir daha yaşatamayacak olmam beni derinden etkiledi.
"Bir canlı sonsuza dek ömür sürmez
Ölü adam hiçbir zaman dirilmez
En yorulmuş nehir bile dinlenmez
Denize ulaşmadan salimen."
Hayatıma girip benimle bir süreliğine aynı yolda yürüdüğün için minnettarım Martin Eden. 
Martin Eden
Jack London
Martin Eden
Jack London
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Beni derinden etkileyen o karakter, oblomov. Okurken hissettiklerimi kelimelerle ifade edebilir miyim bilmiyorum. Ben ilk defa bu kadar çok yaşadığımı hissettim. Nefes aldığımda havanın ciğerlerime doluşunu izledim ve kalp atışlarımın aslında ne kadar da duyulabilir olduğunu farkettim.
Oblomovla birlikte uyudum, düşündüm ve uyandım. Tek yaptığımız buydu. Elimdeki kitabın ağırlığı beni yatağıma daha da bağlıyor gibiydi. Ezildikçe ezildim, daha ne kadar kendime bunu yapabilirim dedikce, aslında hiç de huzurlu olmayan o uykuyla birlikte gömüldüm.
İnsan niçin yaşadığını bilmezse günü gününe yaşamakla kalıyor; günün geçmesini, gecenin gelmesini beklemekten başka zevki olmuyor. Bugün nasıl yaşadım, sorusuna cevap vermeden uykuya dalıyor, ertesi gün gene aynı hayat.
Peki ben kim için yaşayabilirim, hangi gaye için? Neyi arayacağım? Ben ne için savaşacağım? Neyin rüyasını göreceğim ?
"Hayatın çiçekleri döküldü, sade dikenleri kaldı."
Olga hayatına girdikten sonra oblomova gelen o umut ışığıyla, enerjiyle birlikte bende doğruldum. İşte dedim, hayatın gayesini buldu. Bunun için yaşayabilir. Fakat yanıldığımı o mektubu olgayla birlikte bende okuduğumda anladım. Evet yanılmıştık. Oblomov kendini sevilmeyeceğine inandırırken yanıldı. Olga ise bir insanı aşk ile değiştirebileceğine inanırken.
"Benim size anlatmak istediğim, duyduğunuz şeyin gerçek aşk değil, sadece bir aşk umudu olmasıdır. İçinizdeki bilinçsiz aşk ihtiyacı asıl gıdasını bulamayınca, hararetsiz ve sahte bir alevle yandı."
-
Uçuruma düşmekten korkuyorsunuz, sizi sevmediğim zaman çekeceğiniz acıdan korkuyorsunuz. Bu işin sonu sizin için fena olacak diye korkuyorsunuz. Olga haklıydı. Oblomov, aşk yüreğine iyice yerleştiği zaman kendini ondan nasıl ayırabileceğini düşünüyor bundan korkuyordu.
"Zamanı saatlerle,
Neyin gerçek neyin düş olduğunun ayrımının net olmadığı, okurken çok zorlanacağınız bir mistik dostoyevksi romanıdır. Karakterlerin diyaloglarını zaman zaman karıştırdım ve asıl hikayeden uzaklaştım. Ve asıl öğrenmek istediğim, Katerina'nın hikayesini öğrenemedim. Aslında uzun öykü olarak da düşünülebilir. Dostoyevksi'nin klasik eserleri gibi, sonlar sizi hep düşündürür, merak ettirir. Okuyucular eserleri farklı farklı anlayabilir ve yorumlayabilir çünkü tamamen açığa kavuşmuş bir son hiç bir zaman yok. Yine tüm hikayeyi zihnimde tamamladım. Kronolojik olarak dostoyevksi'nin insancıklar ve öteki'den sonra üçüncü eseridir.
Puan vermedi·224 syf.··
2021 68. kitabı
·5 günde okudu
·Okunma: 17 Aralık 2021 23:54
·Ne kadar mükemmel olursak o kadar aşağıya çekmeye, çamur atmaya çalışacaklar. Hepimiz en az bir kere karşılaşmışızdır böyle insanlarla.
#Portre. Okurken zaman nasıl geçti anlayamadım. Harika bir esersin.
#Evinden tertemiz bayram giysileriyle çıkmış birine yoldan geçen bir arabadan azıcık bir çamur sıçramaya görsün, herkes parmağıyla bayram giysisi çamurlanmış adamı gösterir, ne kadar özensiz, düzensiz olduğundan söz eder; oysa aynı insanlar, leke içinde ki günlük giysileriyle yanı başlarından gelip geçen onlarca kişiyi farketmez.
Çünkü gündelik giysideki leke görülmez.
Bir Delinin Anı Defteri - Palto - Burun - Petersburg Öyküleri ve FaytonNikolay Gogol · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202538,5bin okunma