Bana uzun zamandır en çok tavsiye edilen kitaplardan biri olan Taş Kağıt Makas yorumuyla geldim! Neden bu kadar çok tavsiye ettiğinizi okumaya başladığım an anladım aslında. İlk sayfasından son sayfasına kadar gerilimi asla bitmeyen, okudukça heyecandan ve sinirden çıldırma noktasına getiren, son sayfalarda şoka uğratan harika bir kitap yazmış Alice Feeney. Valla bravo. Heyecanımı ve merakımı bu kadar canlı tutmayı başarabildiği için çok mutluyum çünkü gerilim kitaplarında en çok aradığım şey bu oluyor. Aşırı akıcı üslubuyla çok kısa bir zamanda bitirebileceğiniz, keyifli vakit geçirebileceğiniz, sonunda sizi aşırı ters köşe yapacak güzel bir kitaptı. Ben çok beğendim. Şimdi gelelim kitabın konusuna…
Adam ve Amelia isimli evli bir çiftimiz var, bir de köpekleri. Evlilikleri pek de iyi gitmiyor ve ıssız bir yerdeki şapelde geçirecekleri birkaç günün evliliklerine iyi geleceğini düşünüyorlar. Adam bu tatil için pek hevesli değil ama Amelia ısrarcı. Neyse efendim şapele girdikleri andan itibaren bir huzursuzluk bir tedirginlik peşlerini bırakmıyor. İnanın ben de okurken çok tedirgin oldum. Sanki ben o şapelin içindeyim de her an her yerden biri ya da bir şey çıkacakmış gibi hissettim. Kitap bir Adam’ın bir de Amelia’nın gözünden bölümlerle ilerliyor. Hangisini okusam diğerine güvenmiyorum, çok değişik bir ilişkiydi.
İlerleyen bölümlerde ise kitaba dahil olan başka bir karakter vardı ve onun bölümlerinde tüylerim ürperiyordu. Ne yapmaya çalıştığını anlayana kadar canım çıktı ve sonuçta şok şok şok şok yani gerçekten çok iyi bir kitaptı. Ben çoook beğendim, mutlaka ama mutlaka okumalısınız.
Yazarına bakmadan bile okunsa "Jane Austen" olduğu anlaşılacak bir roman. Gurur ve Önyargı'yı çok sevmiş biri olarak beklentilerim biraz yüksekti. 200 sayfada anlatılabilecek bir kurgu gereksiz ayrıntılara boğularak 500 sayfada alatılmış. Konusu dönemin sınıfsal ayrımlarına ve maddiyata dayanan evlilik anlayışı. Her ne kadar sınıfsallaşmayı eleştirse de finalde yine toplum beklentisine uygun bir evlilik yapılmış. Tahmin edilebilir bir kurguya sahip. Son 100 sayfa kitabın geneline göre çok akıcıydı. Karakterlere gelecek olursak Emma gerçekten kendimle özdeşleştiremediğim, okurken gıcık olduğum ender kişilerden. Abartılı özgüvrni, şımarıklığı insanı yoruyor. Mr. Knightly en zeki ve en çekilebilir karakter. Harriet ise Emma'nın zavallı kurbanı. Beklentilerimi karşılamayan bir roman oldu
EmmaJane Austen · Can Yayınları · 201814,1bin okunma