Ben ikide birde böyle oluyorum,bazen bütün insanları boyunlarına sarılıp öpecek kadar seviyorum, bazen de hiçbirinin yüzünü görmek istemiyorum. Bu nefret filan değil... İnsanlardan nefret etmeyi düşünmedim bile...Sadece yalnızlık ihtiyacı.
....okumasınlar efendim, benim çocuklarım da okuyup yüksek tahsil görmeyiversinler. Hem okuyup ne olacak? Gözleri açılıp,hisleri incelip,etrafın çirkinlikleri karşısında adım başı üzülmektense ,neme lazımcı birer küçük meslek sahibi olup çoluk çocuklarının ekmeğinden başkasını düşünmeyi bilmesinler daha iyi!
Allahım,senden dört şey isterim: Doğru söyleyen bir dil. Seni seven ve Senden korkan bir kalp, sabreden bir beden ,dünya ve ahiret işlerinde bana yardımcı olacak bir eş...
Şu dört şeyden de sana sığınırım. Başıma efendi olacak çocuktan,yaşlanmadan beni ihtiyarlatan eşten,ölümden sonra başkalarını doyuracak ve benim kabirde hesabını ödeyeceğim maldan,iyiyi görüp gizleyen,kötüyü görüp de ifşa eden kötü komşudan...
Sayfa 106 - Hz.Süleyman'nın sarayındaki Sebe kaliçesi