Ayşen TUNA AKTAY
@Aysen_17
3 okur puanı
Mart 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Özlem kimseye anlatamayacağım genişlik ve biçimdeydi, onu neredeyse bir hırka gibi giymiştim üstüme, hücrelerime dek hissettiğim tek başınalık duygusu her neyle uğraşırsam uğraşayım bir yerden kafasını uzatıp kendisini habire hatırlatıyordu bana.
Sevişilmemiş geceler, yalnız uyumuş uykular, susulmuş şeyler. Hepsi orada, adına huzur diyecegimiz o örtünün altında saklanıp durmuştu. Bu kadar mıydı? O kadar da aşık değildik ama huzurluyduk. Böyle bir izah yeter miydi benim için?
Kahve hazırlamak beni belli bir noktaya kadar yaşamsal faaliyetlerine devam eden biri yapıyordu.
Büyükşehrin kişiye sunduğu imkanlardan biri de yaşadığı utanç için sığınak görevi görmesiydi. İnsan metroda, pasajlarda, kafede kalabalıklara karışıp kaybolabilir, kendinin en uzağına oturup başkalarının acısına bakabilirdi.
Ne kadar güvenli bir sığınaktır zamanında başvurulan sessizlik. Bir şamar gibi çarpar haksızın suratına.
